“Toen Chris me naar het ziekenhuis moest brengen voor de geboorte van Ona, was hij boos. Hij wou in de zetel blijven zitten. In de kraamkliniek zei hij: als die kleine er tegen zeven uur niet is, ga ik naar huis.” Astrid G., de moeder van Maud (8) en Ona (5) getuigde over het leven dat ze leidde met Vanhaverbeke. Geen pad vol rozenblaadjes. “Maar dat hij de kinderen iets zou aandoen, had ik nooit gedacht.” Ook de rest van de familie is getroffen: “Er zijn er nu altijd twee tekort.”
