Margriet Hermans (72) was de dochter van een bakker, ze lachte als een dokwerker en ze kleedde zich als de schooljuffrouw die ze ooit was. Een vrouw van het volk die in niks geleek op het cliché van de progressieve voorvechter. En toch was ze ook dat. Geen megafoon op de barricades, geen baanbreker van het allereerste uur, maar wel iemand die taboes doorbrak, de tijdsgeest in Vlaanderen vooruit was en een weg effende voor andere alleenstaande moeders, biseksuelen en plussizemodellen.
