“Zijn mama maakte een opname van de hartslag. Dat geluid heeft ze in een teddybeer gestopt.” Elk jaar als een Oekraïense vrouw Johan Lowie (66) ziet, legt ze eerst haar hoofd op zijn borst. Haar 17-jarige zoon stierf een tiental jaar geleden in het verkeer, door de schuld van een sms’ende tegenligger. In Amerika heeft Johan een leven als kunstenaar uitgebouwd. Maar in het West-Vlaamse Ieper, waar zijn roots liggen, vertelt hij hoe zijn leven aan een zijden draadje hing. Tot die ene donor dus. “Dankzij die jongen ben ik er nog.” En niet alleen Johan, zo blijkt.
