رویکرد دوگانه کشورهای عربی در قالب حمایت از کاهش تنش برای منافع اقتصادی و امنیتی کوتاهمدت، در برابر نگرانیهای استراتژیک بلندمدت از قدرتگیری ایران، چگونه بر آرایش ژئوپولیتیک خلیج فارس تاثیر گذاشت؟ آیا این دوگانگی فرصتی برای تهران ایجاد میکند تا با دیپلماسی چندجانبه پیش برود، یا مانعی در برابر توافق پایدار خواهد بود؟
