در ایران ارتباط ادبیات و سینما هنوز به شکل نظاممند شکل نگرفته است. بخشی از این مسئله به نبود ارتباط حرفهای میان ناشران و سینماگران بازمیگردد و بخشی دیگر نیز ناشی از کمتوجهی به حقوق اقتباس و سرمایهگذاری بلندمدت فرهنگی است. واقعیت این است که امروز بیش از هر زمان دیگری به چنین پیوندی نیاز داریم
