وقتی مصدق سخن خود را به پایان رساند، رایحه مرگ و شکست از قطعنامه انگلیس بلند شد. شورای امنیت، بنا به تعریف، محفلی برای بحث بر سر تهدیدهای فوری است که صلح و امنیت بین الملل را تهدید میکنند، نه برای رسیدگی به اختلافات شرکتهای خصوصی و دولتهای دارای حق حاکمیت. بریتانیا در موضع ضعف بود و خطابه تکان دهنده مصدق تنها توجهها را به سوی واقعیت جلب کرد. ایالات متحده تمام تلاش خود را کرد تا متحد خود را با تعدیل زبان قطعنامه نجات دهد؛ اما هند و یوگسلاوی به سرعت متمم خود را در حمایت از ایران به آن افزودند و امید پیروزی انگلیس بر باد رفت.
