سلطان خانم نامی، که اصلا ظاهرا تبریزی است و متجاوز از چهل سال است که صیغه شاه و جزو خادمان حرم جلالت است، مرخصی حاصل کرده به مجاورت کربلا رفت. این رسم در سلطنت قاجاریه ابدا معمول نبود. مگر در سلطنت خاقان مغفور [که] حاجی بدیع‌النساء خانم، دختر مصطفی خان قاجار که عمه مادر من می‌شد، با فتحعلی شاه به جهت کور کردن برادرش آقا خان سردار، جد امی من، دعوا کرد. فتحعلی شاه عصایی به کله او زد. بعد محض ترضیه اجازه داد که او به عتبات رفته مجاور شود.
