شايد زمانيکه مقام معظم رهبري از اشتغال و توجه به توليد ملي و اقتصاد مقاومتي سخن گفتند، مي خواستند مسئولان را به داشته ها و پتانسيل هاي موجود در استانها و حوزه مديريتيشان آگاه و حساس کنند. به جرات مي توان گفت اگر قرار است در استان ها شغلي ايجاد شود، کافيست هنر و استعدادهاي آن منطقه را از نو احيا کرد. همين که از توقف چرخ هاي صنايع شهرستانها جلوگيري شود نه تنها چراغ اشتغال را روشن نگه داشته مي شود بلکه براي بخش اعظمي از بيکاران نيز موقعيت هاي شغلي فراواني ايجاد مي شود. درست مثل صنعت فرش آذربايجان شرقي که در حال حاضر ۵۰۰ هزار نفر از مردم تبریز از راه آن ارتزاق میکنند و ظرفیت اشتغال براي ۲۰۰ هزار نفر را نيز دارد. حال بايد پرسيد چرا با داشتن ظرفیتهای بزرگی همچون فرش و کشاورزي و چرم و... در داخل آذربايجان شرقي باز هم بايد اين استان از درد بيکاري به خود بپيچد.
