Η προοπτική για μια νέα Γιάλτα

Επιστρέφει η προοπτική μιας νέας Γιάλτας καθώς πληθαίνουν οι φήμες για μια τριμερή σύνοδο κορυφής μεταξύ των προέδρων της Αμερικής, της Κίνας και της Ρωσίας, οι οποίοι θα συμμετάσχουν σε σύνοδο κορυφής της APEC στην Κίνα αργότερα αυτόν τον μήνα.

Παρότι ο πόλεμος στην Ουκρανία εξακολουθεί να μαίνεται και η Αμερική με την Κίνα παραμένουν εγκλωβισμένες σε έναν ανταγωνισμό για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία, μήπως συγκλίνουν τα συμφέροντα των ισχυρότερων δυνάμεων του κόσμου – ή, στην περίπτωση της Ρωσίας, της δύναμης που προκαλεί τις μεγαλύτερες αναταράξεις;

Αναμφίβολα, υπάρχουν ορατές ενδείξεις ύφεσης της έντασης. Αρκεί να σκεφτούμε την απόφαση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να άρει τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και να αγοράσει ρωσικό ντίζελ, σε μια προσπάθεια να μειώσει τις τιμές των καυσίμων για τους αμερικανούς αγρότες και οδηγούς φορτηγών ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου.

Οσον αφορά τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, ο Ντ. Τραμπ επιστρέφει στη διάθεση προσέγγισης της Ρωσίας, καταγγέλλοντας τον ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ως εμπόδιο στην ειρήνη. Παράλληλα, εξακολουθεί να υφίσταται η εύθραυστη εμπορική εκεχειρία μεταξύ Αμερικής και Κίνας. Η φιλία «χωρίς όρια» μεταξύ του Βλαντίμιρ Πούτιν και του Σι Τζινπίνγκ έχει βαθιές ρίζες και μακρά ιστορία.

Η ανησυχία δεν πρέπει να μετατραπεί σε πανικό. Η Ευρώπη δεν είναι ανήμπορη και μπορεί να υπερασπιστεί τη δική της αντίληψη για την ασφάλεια. Πολλά μέλη της ρωσικής ελίτ δυσανασχετούν με την εξάρτηση της χώρας τους από την κινεζική τεχνολογία και τις κινεζικές αγορές.

Είναι άραγε αυτή η συγκυρία, στην οποία επικρατεί η λογική ότι «ο ισχυρός έχει πάντα δίκιο», ένα φαινόμενο που συνδέεται αποκλειστικά με τον Τραμπ; Οταν αποχωρήσει από το αξίωμα, θα επιστρέψουμε σε μια πιο οικεία διεθνή τάξη πραγμάτων; Η γενική συναίνεση είναι ότι μάλλον δεν υπάρχει επιστροφή στο παρελθόν. Τι μπορεί λοιπόν να ακολουθήσει;