Η μυστική εμπειρία του Αγίου Ορους
Πρέπει να έχουν περάσει γύρω στα δώδεκα χρόνια, ίσως και περισσότερα. Είχαμε ξεκινήσει να επισκεφθούμε για ακόμη μία φορά το Περιβόλι της Παναγιάς, ένας δυνατός νοτιάς όμως μας εμπόδισε να προσεγγίσουμε το Όρος και έτσι βρήκαμε κατάλυμα στα περίχωρα του Ακριτοχωρίου. Την επόμενη ημέρα, ο φίλος Υποδιοικητής μάς οδήγησε στην κυριακάτικη λειτουργία, στο ξακουστό μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου.
Μέσα στις κατανυκτικές ψαλμωδίες ξεχώρισε μία επιβλητική, εντυπωσιακή φωνή! Παραξενεύτηκα! Αναρωτήθηκα μήπως είναι κάποιος τενόρος της Λυρικής ή κάποιος άλλος διάσημος. Ετσι γνώρισα, πρώτα από τη φωνή του, τον Άγιο Ηγούμενο, την καθοδήγηση του οποίου στην Ιερά Μονή Ξενοφώντος εορτάζουμε σήμερα!
Μετά τη λήξη της λειτουργίας γνώρισα και τον ίδιο. Αγέρωχος, επιβλητικός, με ωραίο παράστημα. Κυρίως όμως απλός, προσηνής και γλυκομίλητος. Ενας άνθρωπος που νιώθεις ότι μπορείς να τον προσεγγίσεις, να συζητήσεις μαζί του τα προβλήματά σου και να τον αφήσεις να σε καθοδηγήσει. Πάντα πράος, με χαμόγελο, με εγκαρτέρηση. Συνάμα όμως και μία ηγετική μορφή.
Εκτοτε έχω επισκεφθεί την Ιερά Μονή Ξενοφώντος αρκετές φορές. Ο Άγιος Ηγούμενος έχει το χάρισμα να σε κάνει να νιώθεις όπως στο σπίτι σου, τηρώντας όμως απαρέγκλιτα το τυπικό της Μονής.
Μου έχει επιτρέψει να βιώσω τις κατανυκτικές λειτουργίες τις πρώτες πρωινές ώρες, όταν σε καλεί το σήμαντρο και φτάνεις στην εκκλησία μέσα στο σκοτάδι για να διακρίνεις μαύρες σκιές να ψάλλουν με κατάνυξη υπό το φως των κεριών. Και να ξεχωρίζει μέσα στις ψαλμωδίες η φοβερή φωνή του Ηγουμένου που καθοδηγεί την ακολουθία. Είναι η ώρα που η ψυχή ευφραίνεται και ένα φως γαλήνης και καταλλαγής, για τα βάσανα που μας κατατρύχουν, απλώνεται τριγύρω.
Με τίμησε αφήνοντάς με να απαγγείλω το Σύμβολο της Πίστεως και το Πάτερ Ημών. Και σήμερα με τιμά καλώντας με να πάρω τον λόγο στον εορτασμό των πενήντα χρόνων της Ηγουμενίας του.
Άγιε Ηγούμενε, σας ευχαριστώ, είναι μία ξεχωριστή τιμή για εμένα!
Πάει λοιπόν μισός αιώνας από τότε που η Αδελφότητα υπό τον Καθηγούμενο Γέροντα Αλέξιο επάνδρωσε την Ιερά Μονή Ξενοφώντος. Συγκεκριμένα, τον Νοέμβριο του 1976, 15 νέοι πατέρες από τα Μετέωρα ήρθαν στο Μοναστήρι, όπου βρήκαν 15 υπερήλικους μοναχούς. Αρχισαν τα έργα αποκατάστασης, τα οποία διήρκεσαν μέχρι το 1985.
Γιορτάζουμε δηλαδή δύο παράλληλους Ιωβηλαίους, δύο ευτυχείς συγκυρίες. Ομως, η δραστηριότητα του Καθηγουμένου υπήρξε ακατάπαυστη. Το 1981-1982 ιδρύθηκε το γυναικείο Μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου Ακριτοχωρίου, το 1990 έγιναν οικοδομικές εργασίες ανακαίνισης. Το 1992 επανιδρύθηκε η Ι.Μ. Παντοκράτορος με αποστολή 13 πατέρων από τη Μονή Ξενοφώντος και από το 2004 μέχρι το 2017 επεκτάθηκε το μοναστηριακό συγκρότημα με ανέγερση νέας πτέρυγας κελλίων και πτέρυγας Συνοδικού.
Επισκεπτόμενοι το Ορος, έχουμε έντονη την αίσθηση του αόρατου Θεού που αναζητούμε σε όλη τη ζωή μας. Πιστεύω ότι στο Περιβόλι της Παναγιάς ο Θεός κρύβεται μέσα σε αυτό που βλέπουν τα μάτια μας. Νιώθουμε αυτό που έχουν νιώσει πολλά πνεύματα σε όλους τους πολιτισμούς: την αίσθηση της κρυφής αλήθειας που πρέπει να την αναζητήσουμε με υπομονή και ασκητισμό. Μιας αλήθειας που σε ησυχάζει, σε ηρεμεί και σε φέρνει πιο κοντά στη συμφιλίωση με το τέλος. Αυτός είναι ο βίος των μοναχών του Αγίου Ορους. Και είναι εντυπωσιακό που πολλοί μοναχοί μιλούν και γράφουν για τον Αθω σαν να αντικρίζουν τον Παράδεισο, σαν να ζουν στον ίδιο τον Παράδεισο.
Παρατηρώντας κατά τις επισκέψεις μου στη Μονή την αθρόα προσέλευση πιστών από αλλόθρησκες χώρες για να προσκυνήσουν και να γευθούν της θείας μέθεξης και βλέποντας πως οι πλείστοι εξ αυτών, νέα, μορφωμένα παιδιά του κόσμου και της ζωής, αποφασίζουν να αποχωριστούν τα εγκόσμια, τις ανέσεις, αυτό που αποκαλούμε «τα αγαθά του πολιτισμού», και να ενδυθούν το μοναχικό σχήμα, ένας συλλογισμός διέρχεται τον νου μου: πως το Άγιον Ορος, οι Μονές του, της Μονής Ξενοφώντος και του Ηγουμένου της πρωτοστατούντων, διδάσκουν το πώς η Πίστη ενώνει, το πώς ο Χριστιανισμός θέλγει και το πώς η Ελλάδα ενσωματώνει.
Στην εποχή μας που χαρακτηρίζεται από πνευματική κρίση και έλλειψη προτύπων, η ζωή και το έργο του Καθηγουμένου της Μονής Ξενοφώντος, Γέροντος Αλεξίου, με την αρετή της απλότητας, της προσήνειας και την καλογερική Του βιοτή με τον παρηγορητικό λόγο Του, τη σοβαρότητα και την αρχοντιά Του, τον αναδεικνύουν σε πρότυπο για τους πιστούς και υπόδειγμα άξιου ποιμένα μάνδρας ψυχών και ευλογημένου Πνευματικού.
Ο άγιος Καθηγούμενος και η Αδελφότητα περί Αυτόν, έπειτα από πενήντα χρόνια πολύπλευρης προσφοράς, συνεχίζουν να οραματίζονται και να πρωτοπορούν, να αναθεωρούν και να ανανεώνουν την εικόνα του μοναχισμού στον νου και στην ψυχή μας. Η αγωνία που τους διακατέχει για τη μαρτυρία στο σύγχρονο γίγνεσθαι εύχομαι να μείνει ζώπυρος. Είθε να συνεχίσουν να ενεργούν με τον ίδιο πάντα ζήλο και ευθύνη προς οικοδομήν της Εκκλησίας του Χριστού και προς ωφέλειαν της κοινωνίας. Προσδοκούμε ότι θα συνεχίσουν άοκνα και θυσιαστικά να προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους.
Ετη πολλά στον Πανοσιολογιώτατο άγιο Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος Αγίου Ορους και στην περί Αυτόν Σεπτή Αδελφότητα!
Ο Παναγιώτης Πικραμμένος είναι πρώην αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, πρώην πρωθυπουργός, πρώην πρόεδρος του ΣτΕ