Η τιμητική θέση

Ποτέ δεν είχα αμφιβολία, οι παλαιότεροι αναγνώστες το ξέρετε. Πάντα το ήξερα και γι’ αυτό υμνώ το μεγαλείο του εξυπνότερου λαού του κόσμου, που ζει στην ομορφότερη χώρα του κόσμου.  (Με τις πιο άσχημες πόλεις στην Ευρώπη, αλλά το προσπερνώ, γιατί δεν είναι η ώρα να ανοίγω άλλο μέτωπο…).

Τώρα όμως έχουμε επιτέλους και τις επιστημονικές αποδείξεις, που επιβεβαιώνουν τη διανοητική υπεροχή του Υπαρκτού Ελληνισμού. Οχι παγκοσμίως, για να είμαι σαφής. Την επιβεβαίωση σε οικουμενική κλίμακα ακόμη δεν την έχουμε. Ομως δεν θα αργήσει να έρθει και αυτή, αφού έχουμε πλέον την επιστημονική επιβεβαίωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, γιατί, ναι, μπορούμε να το λέμε άφοβα, είμαστε ο εξυπνότερος λαός της Ευρώπης και με τη βούλα της Eurostat, της επίσημης ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας!

Τα τεκμήρια τα βρίσκουμε σε έρευνα της Eurostat του 2025, για το ποσοστό των ανθρώπων ανά κράτος, που επαληθεύουν περιεχόμενο το οποίο βρίσκουν διαδικτυακά, σε πληθυσμό ηλικίας 16-74 ετών. Πρώτη είναι η Ιρλανδία με το ασύλληπτο 63% και προβάδισμα δέκα μονάδων από τη δεύτερη στην κατάταξη Ολλανδία με σχεδόν 53%. Ακολουθούν Λουξεμβούργο, Σουηδία, Φινλανδία, Βέλγιο, Ουγγαρία, Ισπανία, Σλοβακία, Δανία. Σταματώ εδώ, στις πρώτες δέκα, γιατί ο κατάλογος είναι μακρύς. (Οποιος ενδιαφέρεται τον βρίσκει στην ιστοσελίδα της υπηρεσίας).

Εμείς δεν έχουμε πάει πολύ καλά. Να το πω μάλλον με τον τρόπο που μας αρέσει να κολακεύουμε τον εαυτό μας: δεν πήγαμε όσο καλά αξίζαμε. Δεν έχει νόημα να αρνούμαστε την πραγματικότητα, αυτή είναι. Ούτε μπορείς να πεις, όμως, ότι είμαστε για τα πανηγύρια. Κάθε άλλο, παρακαλώ! Ας μη σπεύδουμε να διεκτραγωδήσουμε την κατάσταση. Είμαστε, αξιοπρεπέστατα, στη θέση 27, με ποσοστό κατά τι μικρότερο του 10%. Σύμφωνα με τη μέτρηση, δηλαδή, μόνο αυτό το ποσοστό διασταυρώνει από άλλες πηγές όσα βρίσκει στο Ιντερνετ.

Το γεγονός ότι 27 είναι και οι χώρες τις οποίες καλύπτει η έρευνα δεν πρέπει να μας πτοεί. Οπως ξέρουμε, αφότου το καθιέρωσε το ΠΑΣΟΚ επί Ανδρέα Παπανδρέου, η τελευταία θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας είναι πάντα η τιμητική. Οπως άλλωστε η οπισθοφυλακή σε μία υποχώρηση έχει τον δυσκολότερο ρόλο.

Από τη συγκεκριμένη γωνία που ερευνά η μέτρηση, είμαστε λοιπόν ο εξυπνότερος λαός της Ευρώπης. Ποτέ δεν αμφέβαλλα. Από μακριά δεν φαίνεται, περνάμε για Ευρώπη – ιδίως αν έχει σκοτεινιάσει και έχεις και λίγη μυωπία. Αν όμως ζεις εδώ, το βλέπεις παντού: στο ιατρείο της Καρνεάδου, στη συνωμοσία του ξυλόλιου, στη «σκευωρία» εις βάρος του Φίλιππου Καμπούρη, στο χάλι της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης εν τέλει. Με αυτά ως δεδομένα, πολύ φοβάμαι ότι η έλευση του ΑΙ, της τεχνητής νοημοσύνης, θα είναι όχι απλώς ένα βήμα, αλλά ένα άλμα προς το τέλος μας. Θα έχουμε πια στα χέρια μας το εργαλείο της αυτοκαταστροφής μας και τα ψέκια θα θριαμβεύσουν.

ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Ο Πρωθυπουργός συναντήθηκε με τους ψαράδες στη Χαλκιδική, άκουσε το πρόβλημά τους, κατάλαβε και υποσχέθηκε ότι θα λύσει το θέμα των καυσίμων. «Θα ασχοληθώ προσωπικά», τους είπε. Θα κάνει πολύ καλά, δεν υπάρχει αμφιβολία, ιδίως αν η προσωπική ενασχόληση φέρει αποτέλεσμα. Είναι δυνατόν όμως όλα – μιλάμε τα πάντα – να καταλήγουν στον Πρωθυπουργό; Δεν υπάρχει υποτίθεται μηχανισμός στο Μαξίμου, για αυτή ακριβώς τη δουλειά;  Μας αρέσει ή όχι όμως, έτσι είναι, όπως ακούω από κυβερνητικά στελέχη. Ολα τα ζωτικής σημασίας θέματα των υπουργείων καταλήγουν στον Πρωθυπουργό. Το παρήγορο, βέβαια, κατά την τρέχουσα περίοδο είναι ότι πρυτανεύουν η αγωνία για τις εκλογές και το αβέβαιο μέλλον

ΠΡΟΤΑΣΗ

Κάποιοι θα νομίσουν ότι αστειεύομαι, γι’ αυτό και ξεκινώ με την προειδοποίηση ότι δεν αστειεύομαι, το εννοώ αυτό που θα προτείνω. Αν λοιπόν η Πνύκα έχει τέτοια πέραση στους πολιτικούς διεθνώς, να την προσφέρουμε για χρήσεις παρόμοιες, όπως η πρόσφατη με τον Μάρκο Ρούμπιο, έναντι ενοικίου. Στους αφρικανούς δικτάτορες μάλιστα θα χρεώνουμε δεκαπλάσια τουλάχιστον…