Τα κλειδιά και το κεφάλι ψηλά!
Πριν από σχεδόν έξι μήνες, πήγα στο σπίτι της αείμνηστης Μαρικάρμεν, της ηλικιωμένης γυναίκας που εκδιώχθηκε από το σπίτι της στη χώρα μου, χωρίς κανένα πολιτικό κόμμα να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη.
Ηθελα να γράψω ένα άρθρο για την «El País» σχετικά με τη ζωή της, να μεταφέρω την ιδέα ότι το σπίτι της αποτελεί προέκταση του εαυτού της, να δείξω όλα τα γεγονότα που έζησε εκεί: εκεί ξενύχτησε δίπλα στους γονείς της, εκεί έζησε τις τρομοκρατικές επιθέσεις της Μαδρίτης, εκεί έζησε το χιόνι της καταιγίδας «Φιλομένα»… και από εκεί μάλιστα αποχαιρέτησε με χαρά τον Φράνκο! Εβδομήντα χρόνια κάτω από την ίδια στέγη και ούτε ένας μήνας απλήρωτου ενοικίου.
Πήγα εκεί πριν από αρκετούς μήνες, επειδή είχε απειληθεί πολλές φορές με έξωση, αλλά μόνο με αυτή την τελευταία προσπάθεια η ιστορία της απέκτησε διεθνή δημοσιότητα. Οι προοδευτικοί και δημοκράτες Ισπανοί, που στη χώρα μου αισθάνονταν εκφοβισμένοι από την αυξανόμενη αλαζονεία της Ακροδεξιάς, βγήκαν στους δρόμους για να εμποδίσουν την έξωση αυτής της γυναίκας, που πλησίαζε τα ενενήντα. Ομως δεν τα καταφέραμε. Ή μήπως τελικά τα καταφέραμε;
Χάρη σε αυτό το κίνημα, ο λαός που ζητά δικαιοσύνη και ισότητα ξύπνησε και πλέον διεκδικεί δυναμικά τη λήψη μέτρων για τη στέγαση. Φυσικά, πολλοί άνδρες και γυναίκες πολιτικοί θέλησαν κι αυτοί να εκμεταλλευθούν την κατάσταση και τώρα εμφανίζονται ως οι μεγαλύτεροι υπερασπιστές του δικαιώματος στη στέγαση, το οποίο προστατεύεται από το Σύνταγμά μας. Πρέπει να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά, γιατί τα μεγάλα κόμματα της χώρας δεν έκαναν απολύτως τίποτα μέχρι πριν από λίγες μέρες. Τίποτα απολύτως. Τελικά, βέβαια, κάτι έκαναν: επέρριπταν ο ένας στον άλλον την ευθύνη. Γι’ αυτό αισθάνομαι βαθιά αμηχανία όταν ακούω το όνομα της Μαρικάρμεν να βγαίνει από το στόμα τους. Πολιτικοί που ενεργούν αργά, ανεπαρκώς και πλημμελώς.
Και τώρα ξυπνήσαμε με την είδηση ότι οι βουλευτικές και προεδρικές εκλογές επισπεύδονται. Κι αυτό οφείλεται εν μέρει σε όσα πυροδότησε η υπόθεση της Μαρικάρμεν, η οποία δεν είναι παρά μία περίπτωση ανάμεσα σε εκατοντάδες απροστάτευτους, εκατοντάδες ανθρώπους που έρχονται διαρκώς αντιμέτωποι με την έξωση από το σπίτι τους.
Η Μαρικάρμεν, η γιαγιά όλων εκείνων που υπερασπίζονται έναν πιο δίκαιο κόσμο για όλους και για αξιοπρεπή στέγαση για τους πολίτες αυτής της χώρας, έχει γίνει σύμβολο ενός αγώνα που μόλις τώρα αρχίζει.
Κρατήστε τα κλειδιά σας ψηλά και το κεφάλι ψηλά!
Ας αγωνιστούμε τώρα για τα δικαιώματά μας!
Ο ισπανός συγγραφέας Νταβίντ Ουκλές μεταξύ άλλων εχει εκδώσει το μπεστ σελερ μυθιστόρημα «Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια» που έχει τιμηθεί με πλήθος βραβείων και ήταν υποψήφιο για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας (2025)