Formula1: Tο Grand Prix του Μπαχρέιν μεταφέρεται και διεξάγεται στη Μαλαισία
Η Formula 1 ζει μια από τις πιο παράδοξες και ενδιαφέρουσες στιγμές στο σύγχρονο καλεντάρι της. Λόγω των γεωπολιτικών αναταράξεων στη Μέση Ανατολή οι οργανωτές του GP στο Μπαχρέιν προχώρησαν σε μία απρόσμενη συμφωνία: το Grand Prix του Μπαχρέιν μεταφέρεται και διεξάγεται στη Μαλαισία, στην εμβληματική πίστα της Σεπάνγκ (PETRONAS Sepang International Circuit). Αμέσως μετά την ταραχώδη μάχη στους στενούς δρόμους του Μπακού, ομάδες και οδηγοί βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα εντελώς διαφορετικό σκηνικό.
Η επιστροφή της Σεπάνγκ στο πρόγραμμα της Formula 1, για πρώτη φορά μετά το 2017, επαναφέρει στο προσκήνιο μία από τις πιο απαιτητικές, αυθεντικές και σκληρές αγωνιστικές διαδρομές στον πλανήτη. Ένας αγώνας που διατηρεί τον τίτλο και τα εμπορικά δικαιώματα του Μπαχρέιν, αλλά κουβαλά όλη την τροπική ομορφιά, την υγρασία και τις τεχνικές προκλήσεις της Μαλαισίας. Η μετάβαση από το φθινοπωρινό Αζερμπαϊτζάν στις τροπικές συνθήκες της πολιτείας Σελανγκόρ αποτελεί πρόκληση για ανθρώπους και μηχανές. Στη Σεπάνγκ, ο υδράργυρος ξεπερνά σταθερά τους 33–35°C, όμως ο πραγματικός εχθρός είναι η σχετική υγρασία, η οποία αγγίζει συχνά το 80% με 90%.
Μέσα στο κόκπιτ ενός σύγχρονου μονοθεσίου, η θερμοκρασία μπορεί να ξεπεράσει τους 50°C. Οι οδηγοί καλούνται να αντέξουν απώλεια σωματικών υγρών που φτάνει τα 3 με 4 κιλά κατά τη διάρκεια των 56 γύρων. Η σωματική κόπωση και η διατήρηση της απόλυτης συγκέντρωσης σε διαδοχικά φρεναρίσματα και καμπές υψηλών G αποτελούν καθοριστικό παράγοντα επιτυχίας. Παράλληλα, ο παράγοντας των ξαφνικών μουσώνων είναι πάντα παρών. Οι τροπικές μπόρες των απογευματινών ωρών μπορούν μέσα σε δευτερόλεπτα να μετατρέψουν ένα στεγνό οδόστρωμα σε πίστα γεμάτη λιμνάζοντα νερά. Τα ραντάρ καιρού στα pit wall θα πάρουν φωτιά, καθώς το σωστό timing για την επιλογή των ενδιάμεσων ή των βρόχινων ελαστικών μπορεί να κρίνει τα πάντα.
Η πίστα έχει μήκος 5.543 μέτρα και αποτελείται από 15 στροφές (5 αριστερές και 10 δεξιές). Σχεδιασμένη από τον Χέρμαν Τίλκε, η διαδρομή προσφέρει μεγάλο πλάτος –σε αρκετά σημεία φτάνει τα 16 μέτρα– επιτρέποντας ποικιλία αγωνιστικών γραμμών και θεαματικά προσπεράσματα. Το τεχνικό σικέιν των στροφών 1 και 2 απαιτεί σταθερότητα στο φρενάρισμα υπό γωνία και μηχανική πρόσφυση στην επιτάχυνση. Αμέσως μετά ακολουθούν οι ταχύτατες ανοιχτές καμπές 5 και 6, καθώς και το απαιτητικό σύμπλεγμα 7 και 8. Εκεί τα μονοθέσια χρειάζονται μέγιστη κάθετη δύναμη ώστε να παραμείνουν «βιδωμένα» στην άσφαλτο σε ταχύτητες άνω των 230 km/h.