Άρης: Η στατιστική κυριαρχία του ντέρμπι… και η πραγματικότητα
Αρκεί μία ματιά στους αριθμούς της αναμέτρησης του Αρη με τον Ηρακλή για να αντιληφθεί κανείς ότι το τελικό αποτέλεσμα δεν συμβαδίζει με την εικόνα που παρουσίασαν οι δύο ομάδες στον αγωνιστικό χώρο.
Οι «κιτρινόμαυροι» είχαν την υπεροχή σε αρκετούς βασικούς δείκτες, δημιούργησαν περισσότερες φάσεις και για μεγάλο χρονικό διάστημα είχαν τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού. Παρ’ όλα αυτά, δεν κατάφεραν να μετατρέψουν αυτή την ανωτερότητα σε νίκη.
Η μεγαλύτερη διαφορά καταγράφηκε στο πρώτο ημίχρονο. Ο Αρης μπήκε στο παιχνίδι με μεγάλη ένταση, πίεσε ψηλά, κέρδισε μπάλες και έφτασε με μεγάλη συχνότητα στην περιοχή του Ηρακλή.
Οι 17 τελικές προσπάθειες σε ένα μόλις ημίχρονο αποτυπώνουν σε σημαντικό βαθμό την αγωνιστική εικόνα, με τους γηπεδούχους να έχουν συνεχείς επιθετικές προσπάθειες και τον αντίπαλό τους να δυσκολεύεται να διαχειριστεί την πίεση.
Μετά την ανάπαυλα, βέβαια, τα δεδομένα διαφοροποιήθηκαν. Ο ρυθμός του Αρη έπεσε και η ομάδα δεν κατάφερε να διατηρήσει την ίδια ένταση.
Οι τελικές προσπάθειες περιορίστηκαν στις έξι στο δεύτερο μέρος, ωστόσο ο συνολικός αριθμός παρέμεινε ιδιαίτερα υψηλός, καθώς οι «κιτρινόμαυροι» ολοκλήρωσαν το παιχνίδι με 23 τελικές.
Ακόμη πιο χαρακτηριστικός είναι ο αριθμός των επαφών μέσα στην αντίπαλη περιοχή. Ο Αρης έφτασε τις 32, την ώρα που ο Ηρακλής είχε μόλις 4.
Η συγκεκριμένη διαφορά δείχνει πόσο συχνά οι γηπεδούχοι κατάφεραν να μεταφέρουν το παιχνίδι κοντά στην εστία του αντιπάλου και να δημιουργήσουν συνθήκες επίθεσης.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο δείκτης των expected goals. Ο Άρης ολοκλήρωσε το παιχνίδι με 1,54 xGoals, ενώ είχε συνολικά 12 σουτ μέσα από την περιοχή και ακόμη 11 έξω από αυτήν.
Παράλληλα, κέρδισε 7 κόρνερ, επιβεβαιώνοντας την επιθετική πίεση που άσκησε σε σημαντικά διαστήματα της αναμέτρησης.
Στις σημαντικές στιγμές που δημιούργησε προστίθεται και το δοκάρι, στοιχείο που ενισχύει την εικόνα μιας ομάδας η οποία είχε τις προϋποθέσεις για να βρει τον δρόμο προς τα δίχτυα.
Το ζήτημα για τον Άρη δεν ήταν ότι δεν έφτασε σε θέσεις επίθεσης. Το αντίθετο. Οι αριθμοί δείχνουν ότι έφτασε αρκετές φορές στην περιοχή και είχε τις ευκαιρίες για να διαφοροποιήσει την εξέλιξη του αγώνα.
Εκεί βρίσκεται και το βασικό πρόβλημα της αναμέτρησης. Η υπεροχή, όσο μεγάλη κι αν είναι, δεν μεταφράζεται αυτόματα σε γκολ.
Ο Αρης είχε ένα εξαιρετικά παραγωγικό πρώτο ημίχρονο από πλευράς δημιουργίας, όμως δεν κατάφερε να πάρει το προβάδισμα που θα του επέτρεπε να διαχειριστεί διαφορετικά το υπόλοιπο παιχνίδι.
Όσο περνούσε η ώρα και η ένταση υποχωρούσε, το παιχνίδι γινόταν πιο δύσκολο για τους «κιτρινόμαυρους». Ο Ηρακλής απέκτησε περισσότερο χώρο και χρόνο, ενώ ο Αρης δεν είχε πλέον την ίδια συχνότητα στις επιθετικές του ενέργειες.
Παρ’ όλα αυτά, ακόμη και με τη σαφώς πιο μέτρια εικόνα του δεύτερου ημιχρόνου, η συνολική στατιστική εικόνα παραμένει υπέρ του.
Το συγκεκριμένο παιχνίδι αποτελεί, επομένως, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της διαφοράς ανάμεσα στην αγωνιστική υπεροχή και την αποτελεσματικότητα.
Ο Αρης είχε την κατοχή των σημαντικών στιγμών, δημιούργησε πολύ περισσότερες επιθετικές καταστάσεις και βρέθηκε αρκετές φορές σε θέσεις από τις οποίες θα μπορούσε να σκοράρει. Αυτό που του έλειψε ήταν το τελείωμα που θα μετέτρεπε την υπεροχή σε αποτέλεσμα.