Αντώνης Τανταλίδης στα tanea.gr : «Δεν ήθελα να αφήσω τον τραυματισμό να αποφασίσει για μένα» – Από το χειρουργείο στο χρυσό των Μεσογειακών Αγώνων
Όταν ολοκλήρωσες την προσπάθειά σου στο έδαφος και είδες τη βαθμολογία, ποιο ήταν το πρώτο συναίσθημα που ένιωσες;
«Όταν είδα τη βαθμολογία, ένιωσα αρχικά μια τεράστια ανακούφιση και μετά απίστευτη χαρά. Ήταν μια στιγμή που την είχα φανταστεί πολλές φορές, αλλά όταν τελικά ήρθε, ήταν δύσκολο να συνειδητοποιήσω αμέσως τι είχα καταφέρει. Σκέφτηκα όλη τη διαδρομή που είχα κάνει μέχρι να φτάσω εκεί, όλες τις δυσκολίες και τις θυσίες, και ένιωσα πραγματικά περήφανος. Το χρυσό αυτό δεν ήταν μόνο για τη συγκεκριμένη προσπάθεια. Ήταν η ανταμοιβή για όλα όσα είχα περάσει».
Το 2022 πέρασες μια πολύ δύσκολη περίοδο με τον τραυματισμό σου στον αυχένα και το χειρουργείο που ακολούθησε. Όταν κοιτάς σήμερα πίσω, τι σημαίνει για σένα ότι τέσσερα χρόνια μετά βρίσκεσαι στην κορυφή ενός διεθνούς βάθρου;
«Αν γυρίσω πίσω στο 2022 και σκεφτώ όλα όσα έγιναν με τον τραυματισμό και το χειρουργείο, πραγματικά δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι τέσσερα χρόνια μετά βρίσκομαι εδώ, στην κορυφή ενός διεθνούς βάθρου. Εκείνη η περίοδος με δοκίμασε όχι μόνο ως αθλητή αλλά και ως άνθρωπο. Σήμερα, αυτό το χρυσό έχει για μένα πολύ μεγαλύτερη σημασία από ένα μετάλλιο. Είναι η απόδειξη ότι, ακόμα και όταν όλα μοιάζουν να πηγαίνουν κόντρα σε σένα, αν συνεχίσεις να πιστεύεις στον εαυτό σου και δουλεύεις καθημερινά, μπορείς να επιστρέψεις και ίσως να επιστρέψεις ακόμα πιο δυνατός».
Σε αυτή τη διαδρομή υπήρξε κάποια στιγμή που φοβήθηκες ότι ίσως να μην επιστρέψεις ποτέ στο επίπεδο που ήσουν; Και τι σε βοήθησε περισσότερο να ξεπεράσεις εκείνη την περίοδο;
«Ναι, υπήρχαν στιγμές που φοβήθηκα. Μετά από έναν τόσο σοβαρό τραυματισμό και ένα χειρουργείο, είναι ανθρώπινο να αναρωτηθείς αν θα μπορέσεις να ξανακάνεις αυτό που αγαπάς στο επίπεδο που το έκανες πριν. Αυτό που με βοήθησε περισσότερο ήταν να μην κοιτάω πολύ μακριά. Έβαζα μικρούς στόχους κάθε μέρα και προσπαθούσα να κάνω ένα βήμα τη φορά. Με βοήθησαν πάρα πολύ οι άνθρωποι που ήταν δίπλα μου, η οικογένειά μου, οι προπονητές μου και όλοι όσοι με στήριξαν. Πάνω απ’ όλα, όμως, με κράτησε η αγάπη μου για τη γυμναστική. Ήθελα να επιστρέψω και δεν ήθελα να αφήσω τον τραυματισμό να αποφασίσει για μένα».
Αυτό το χρυσό αλλάζει κάτι στους στόχους σου; Σου δίνει πλέον περισσότερη αυτοπεποίθηση και κίνητρο για τη συνέχεια;
«Σίγουρα αυτό το χρυσό μου δίνει ακόμα περισσότερη αυτοπεποίθηση και κίνητρο. Παρ’ όλα αυτά, θέλω να συνεχίσω να βλέπω τη διαδρομή μου βήμα-βήμα, όπως έχω κάνει μέχρι τώρα. Έχω μάθει μέσα από τις δυσκολίες που πέρασα ότι το σημαντικό είναι να κοιτάς κάθε φορά το επόμενο βήμα και να δουλεύεις καθημερινά για να γίνεσαι καλύτερος».
Υπάρχει πλέον κάποιος μεγάλος στόχος που θέλεις να κυνηγήσεις και για τον οποίο λες «αυτό θέλω να πετύχω»;
«Φυσικά, υπάρχει ένας μεγάλος μακροπρόθεσμος στόχος που έχω στο μυαλό μου και αυτός είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028. Είναι ένα όνειρο που θέλω πραγματικά να κυνηγήσω. Μέχρι τότε, όμως, υπάρχουν πολλά βήματα, πολλές προπονήσεις και πολλοί αγώνες. Θέλω λοιπόν να συνεχίσω με την ίδια φιλοσοφία. Βήμα-βήμα, με σκληρή δουλειά και πίστη στον εαυτό μου, ώστε όταν έρθει η στιγμή να είμαι έτοιμος να διεκδικήσω το καλύτερο δυνατό».