Η Ευρώπη σε μπλε χρώμα!

Τα Σαββατοκύριακα έχουν αποκτήσει πλέον ξεχωριστό ενδιαφέρον στο ποδόσφαιρο από την άποψη ότι σε όλα σχεδόν τα μεγάλα πρωταθλήματα βλέπεις να πρωταγωνιστούν Ελληνες. Στην Αγγλία έχουμε τον Τζόλη στην Αρσεναλ και τον Τζολάκη στη Χαλ, στη Γερμανία είναι οι Κωνσταντέλιας και Καρέτσας στην Ντόρτμουντ, στην Ιταλία ο Κουλιεράκης στη Ρόμα, ο Δουβίκας στην Κόμο του Champions League και ο Μανδάς στη Λάτσιο.

Ο Παυλίδης που σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο με την Μπενφίκα στην Πορτογαλία. Ισως δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα τι έχουν καταφέρει αυτά τα παιδιά ήδη και τι προοπτική έχουν μπροστά τους βέβαια. Οταν βέβαια βλέπεις τον Τζόλη να γίνεται βασικός με το καλημέρα στην πρωταθλήτρια Αγγλίας, μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να ακολουθήσει.

Είναι υπέροχη αυτή η συγκυρία για το ελληνικό ποδόσφαιρο και το πιο εντυπωσιακό από όλα είναι πως τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά είναι επιθετικοί. Υπήρχαν και παλιότερα έλληνες ποδοσφαιριστές με σημαντική καριέρα στο εξωτερικό, αλλά κατά βάση ήταν αμυντικοί.

Οπως και να το κάνεις, ο επιθετικός είναι πιο εμπορικός, αλλιώς μετράει ένα γκολ, μία ντρίμπλα. Είναι και πιο δύσκολο να παίξει ένας επιθετικογενής παίκτης σε κορυφαία ομάδα του εξωτερικού. Σε κάθε περίπτωση αυτό που ήδη βιώνουμε και θα βιώνουμε από εδώ και πέρα κάθε Σαββατοκύριακο (και όχι μόνο) είναι εκπληκτικό, πρώτα από όλα για τα ίδια τα παιδιά που κατάφεραν να φτάσουν σε αυτό το επίπεδο.

Τίποτα και κανείς δεν τους χαρίστηκε. Κι αν κάτι αποδεικνύουν μέχρι τώρα, είναι πως δεν έχουν ταβάνι. Στα… πόδια τους είναι να πετύχουν ακόμη πιο σπουδαία πράγματα και μακάρι η εκτόξευση της καριέρας τους να έχει θετικό αντίκτυπο και στην Εθνική.

Θα είναι κρίμα όλο αυτό το ταλέντο να μη συνοδευτεί και από επιτυχίες με το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Μπορεί να χάθηκε η ευκαιρία του Μουντιάλ, αλλά υπάρχουν μπροστά μας νέες προοπτικές που δεν πρέπει να πάνε

χαμένες.