Ως διάττων αστήρ

Ηταν μία κυρία προικισμένη με τις αρετές της καλής οικοκυράς και αξιοπρεπούς ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος. Μέχρι την 28η Φεβρουαρίου 2023, δεν είχε επιδείξει συμπεριφορά συνδικαλίστριας, ούτε είχε διεκδικήσει ψήφο για τα κοινά. Δεν είχε καν αρθρογραφήσει ή, άλλως πως, δημόσια εκδηλώσει ανησυχία για τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, τη Δικαιοσύνη την εξωτερική πολιτική της χώρας. Ηταν αφοσιωμένη στα του οίκου της και την άσκηση του επαγγέλματός της.

Και ήρθε η 28η Φεβρουαρίου 2023. Δύο τρένα συγκρούσθηκαν. 57 άνθρωποι πέθαναν. Μεταξύ αυτών και η ατυχής θυγατέρα της κυρίας αυτής. Της κυρίας Καρυστιανού. Η απώλεια του σπλάχνου της, απελευθέρωσε, μέσα της, ανησυχίες, δυνάμεις και σκοπό ζωής. Οι ανησυχίες ξεκίνησαν για την έρευνα των αιτίων του ατυχήματος, την τιμωρία των ενόχων, τη λειτουργία της Δικαιοσύνης. Με την πάροδο του χρόνου, οι ανησυχίες της επεκτάθηκαν στη λειτουργία της Δημοκρατίας στη χώρα μας, όπου ανακάλυψε πολλές ατέλειες, πολλά σφάλματα, πολλά κενά, πολλές αμαρτίες, πολλών αμαρτωλών. Αλλά, οι ανησυχίες της ξέφυγαν από τα όρια της Ελλάδας και επικεντρώθηκαν στα σφάλματα της ασκουμένης από την Κυβέρνηση εξωτερικής πολιτικής.

Ολες αυτές οι ανησυχίες, σιγά-σιγά γιγαντώθηκαν. Και τότε, διαπίστωσε ότι το υπάρχον και λειτουργούν πολιτικό δυναμικό δεν ήταν ικανό να αντιμετωπίσει τα δεινά που είχαν συσσωρευθεί. Και τότε αποφάσισε να προσφέρει στη δυστυχισμένη Ελλάδα την ηγέτιδα που θα του έφερνε τη λύση για όλα τα δεινά, για τη δημιουργία των τέλειων συνθηκών λειτουργίας της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης και της αποφυγής των συγκρούσεων των αμαξοστοιχιών. Και η προσφορά της ξεκίνησε με συλλαλητήρια, μουσικές εκδηλώσεις, μηνύσεις κατά παντός, του Πρωθυπουργού μη εξαιρουμένου και κατέληξε στη δημιουργία ενός κόμματος με την επωνυμία «Ελπίδα για τη Δημοκρατία». Ως αρχηγός κόμματος, εκφώνησε πύρινους λόγους και απήγγειλε κατηγορίες κατά παντός υπαιτίου για τα όσα κακά υποφέρει η Ελλάδα (και το σιδηροδρομικό δίκτυο). Μετέβη και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου και ομίλησε κατά πάντων και για τα πάντα.

Και ξάφνου, αυτό το άνθος των κομμάτων, άρχισε να φυλλοροεί. Ενας-ένας, δύο-δύο, τρεις- τρεις, οι πιστοί όδευσαν προς τη θύρα της εξόδου. Εγιναν ανακοινώσεις αποχωρούντων, ανακοινώσεις παραμενόντων, ανακοινώσεις της αρχηγού. Στο περιεχόμενό τους κυριαρχούν φρασεολογία και νοήματα των παλαιών πολιτικών κινημάτων-κομμάτων. Είναι λυπηρό το φαινόμενο. Ποιος ή τι φταίει για το κατάντημα ενός κινήματος που έγινε κόμμα και τώρα αυτοδιαλύεται; Ενα πολιτικό οικοδόμημα που θεμελιώθηκε πάνω σε 57 τάφους δεν άντεξε. Εξ ορισμού, αποτελούσε ασέβεια στους νεκρούς και η ασέβεια, ιδίως αυτού του είδους, πληρώνεται. Δηλαδή τιμωρείται. Και φαίνεται ότι η τιμωρία άρχισε. Και η κυρία Καρυστιανού θα παραμείνει μόνη.

Ελπίζουμε, όταν επανέλθει στον ρόλο της σωστής οικοκυράς και στην επιτυχή άσκηση του επαγγέλματός της, απαλλαγμένη από τις ανησυχίες της, τις πολιτικές δραστηριότητες και τους σκοπούς σωτηρίας όλων, από όλα, να επισκέπτεται το μνήμα της άτυχης κορούλας της αναλογιζόμενη ότι είναι μία ΜΑΝΑ που έχασε το ΠΑΙΔΙ της. Τίποτε άλλο.

Ο Λουκάς Λυμπερόπουλος είναι επίτιμος αρεοπαγίτης, ΔΝ