«Μέρες» του Σεφέρη – Διαβάζοντας την πρώτη έκδοση στον Ανεμόμυλο της Αστυπάλαιας

Σε μία δανειστική βιβλιοθήκη ενός νησιού, μακριά από μεγάλα αστικά κέντρα, δύσκολα περιμένει κανείς να συναντήσει μια συλλογή βιβλίων με σπάνιες και εξαντλημένες εκδόσεις. Η Ναρκίσσειος Δημοτική Βιβλιοθήκη της Αστυπάλαιας, προσφέρει μια σπάνια και συγκινητική έκπληξη για τους βιβλιόφιλους που επισκέπτονται το νησί των Δωδεκανήσων.

Η κυρία Στέλλα Παπαδοπούλου, με την ευγενική και γλυκιά φωνή της, σε καλωσορίζει από την πρώτη στιγμή που περνάς την πόρτα. Σε ρωτά πότε ήρθες στο νησί, με τι ασχολείσαι και, στη συνέχεια, σε αφήνει να περιπλανηθείς ελεύθερα ανάμεσα στα βιβλία.

«Η βιβλιοθήκη μας, και το λέω με μεγάλο καμάρι, έχει σπουδαία και πολλά εξαντλημένα σπάνια βιβλία, τόσο μεταφρασμένα όσο και στο πρωτότυπο. Έχουμε όλες τις «Μέρες» του Σεφέρη, τα πρώτα τους αντίτυπα. Εδώ δεν έχουμε παλιατζούρες, ούτε εύπεπτη λογοτεχνία», δηλώνει.

Πράγματι, ανάμεσα στους τίτλους, συναντά κανείς πρώτες εκδόσεις του Γιώργου Σεφέρη, έργα του Μαρσέλ Προυστ, του Φίλιπ Ροθ και του Όσιαν Βονγκ, Αν Κάρσον, νορβηγική ποίηση, εξαντλημένες εκδόσεις του Τζορτζ Στάινερ, σπάνια δοκίμια.

Υπάρχει, επίσης, τμήμα παιδικού βιβλίου, με σπάνιους τίτλους που προκαλούν συγκίνηση, όταν τους συναντάς ξανά μπροστά σου.

Η βιβλιοθήκη διαθέτει περισσότερα από 2.500 βιβλία, τα οποία έχουν συγκεντρωθεί μέσα από δωρεές κατοίκων του νησιού, ξένων που έχουν ζήσει ή παραμείνει στην Αστυπάλαια, αλλά και επισκεπτών. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η δωρεά του Μάνου Ελευθερίου, ο οποίος προσέφερε μεγάλο μέρος της προσωπικής του συλλογής, εμπλουτίζοντας σημαντικά το ήδη ξεχωριστό περιεχόμενό της συλλογής.

Όποιος βρεθεί στο νησί μπορεί να δανειστεί βιβλία, για όσες ημέρες παραμείνει στην Αστυπάλαια, εκτός από κάποιους ειδικούς τίτλους.

«Είναι κάποια συλλεκτικά, που δύσκολα τα δανείζουμε. Αλλά, όλα τα βιβλία που βλέπετε είναι δωρεές που μας έκαναν οι κάτοικοι του νησιού, επισκέπτες, συγγραφείς, μεγάλες προσωπικότητες. Τους ευχαριστώ πολύ όλους.»

Το βλέμμα μου επιστρέφει στις «Μέρες» του Σεφέρη, στο ράφι της ποίησης. «Αυτά τα δώρισα με τις σημειώσεις μου.» Η κυρία Στέλλα τα παίρνει στα χέρια της, τα φιλάει και τα βάζει στην αγκαλιά της.