Ποιος τολμά να χλευάσει τον Τζιάνι Ινφαντίνο;
Ελπίζω να βρήκατε χρόνο να απολαύσετε το 15σέλιδο ξέσπασμα του προέδρου της FIFA Τζιάνι Ινφαντίνο, στο Instagram, σχετικά με το Παγκόσμιο Κύπελλό του. Ο Ινφαντίνο απάντησε στους επικριτές του και, αν κρίνει κανείς από αυτή την ανάρτηση, βρίσκεται εντυπωσιακά κοντά στο να κάνει τατουάζ τη φράση «Δεν λυγίζω ποτέ».
«Λυπάμαι που οι αγώνες τελείωσαν και λυπάμαι που χάσατε όλη αυτή τη χαρά και την αίσθηση της ενότητας. Λυπάμαι που ήσασταν τόσο απορροφημένοι από το μίσος και την κριτική, ώστε χάσατε όλα αυτά», έγραψε ο πρόεδρος της FIFA – ένας 56χρονος άνδρας. «Σε όσους κρύβονται πίσω από τα στιλό και τα χαρτιά τους, πίσω από τις οθόνες τους, διασπείροντας μίσος και ψευδείς φήμες, θέλω να πω ότι ενώ εσείς κάθεστε πίσω, εμείς στη FIFA βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή, οργανώνουμε, δουλεύουμε σκληρά και προσφέρουμε το καλύτερο θέαμα στον κόσμο».
Στην πρώτη γραμμή της εξαπάτησης επειδή ένας άλλος προεδρικός χρήστης του Διαδικτύου σας το ζήτησε; Ε, είναι κι αυτό ένα επάγγελμα. Βεβαίως, πρέπει να σημειώσω ότι ο Ινφαντίνο αρνείται πως υπέκυψε στις επανειλημμένες πιέσεις του Ντόναλντ Τραμπ ώστε να ανασταλεί η ποινή αποκλεισμού του Φολαρίν Μπαλογκάν και να είναι διαθέσιμος ο αμερικανός επιθετικός στη φάση των «16». Ωστόσο, βλέπω ότι ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Δικαστικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων έχει ξεκινήσει έρευνα για τον πρόεδρο της FIFA και τις σχέσεις του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, οπότε ιδανικά ο Τζιάνι θα έχει σύντομα την ευκαιρία να τα πει όλα αυτά – και ακόμη περισσότερα – ενώπιον της επιτροπής.
Προς το παρόν, επιστρέφουμε στο παραλήρημά του: «Σε όσους αφιερώνουν χρόνο και ενέργεια στο να μας μισούν, παρακαλώ αφιερώστε μια στιγμή για να σκεφτείτε, να διαλογιστείτε, να προσευχηθείτε ή να παρακολουθήσετε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα…».
Πριν από λίγα χρόνια θα έλεγα ότι ο πρόεδρος της FIFA έχει ξεχάσει έναν από τους χρυσούς κανόνες της σύγχρονης ζωής – ότι είναι πάντα απολύτως αποδεκτό απλώς να μην ποστάρεις κάτι. Σε ψυχολογικό επίπεδο, φαίνεται να πλησιάζει ολοένα και περισσότερο στην πεποίθηση ότι εκείνος δημιούργησε το προϊόν – το ποδόσφαιρο – και ότι βασική του δουλειά δεν είναι να το διοικεί, αλλά να βρίσκεται «εκεί έξω» στις δημόσιες πλατφόρμες του, παρουσιάζοντας διαρκώς τη φιλοσοφία του ή τροφοδοτώντας διαδικτυακές γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις.
Η τάση αυτή, ωστόσο, έχει πλέον επεκταθεί σε όλα τα επίπεδα διοίκησης. Στις μέρες μας, ιδρυτές εταιρειών λένε ότι αναμένεται από αυτούς να δημοσιοποιούν διαρκώς τον τρόπο σκέψης τους και να παραμένουν μόνιμα ορατοί, ώστε να προσελκύουν πελάτες και επενδυτές. Αυτό που κάποτε ήταν μια προαιρετική δραστηριότητα μάρκετινγκ έχει μετατραπεί πλέον σε βασικό κομμάτι της δουλειάς τους, απομακρύνοντάς τους για σημαντικά τμήματα της ημέρας από τόσο «υποτιμημένες» εργασίες όπως η δημιουργία του προϊόντος ή η διοίκηση της εταιρείας.
Κατά κάποιον τρόπο, το ποδόσφαιρο, όπως και διάφορα άλλα αθλήματα, προηγήθηκε σε όλα αυτά.
Και, φυσικά, πίσω από όλα αυτά βρίσκονται οι στιγμές που γίνονται viral, κάτι που προφανώς επιδίωκε ο Ινφαντίνο με αυτή την 15σέλιδη αλγοριθμική επίδειξη. Στην πραγματικότητα, έχει αρχίσει εδώ και καιρό να βλέπει τον εαυτό του ως τον κεντρικό ήρωα της ιστορίας της FIFA. Σε έναν παραληρηματικό μονόλογο διάρκειας μίας ώρας πριν από το προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Κατάρ, ο Ινφαντίνο απευθύνθηκε στον κόσμο: «Θέλετε να ασκήσετε κριτική σε κάποιον; Ελάτε σ’ εμένα. Κρίνετε εμένα. Είμαι εδώ. Σταυρώστε με», είπε, ανοίγοντας διάπλατα τα χέρια του. «Μην επικρίνετε το Κατάρ. Μην επικρίνετε τους παίκτες. Μην επικρίνετε κανέναν. Κρίνετε τη FIFA. Κρίνετε εμένα, αν θέλετε. Γιατί εγώ είμαι υπεύθυνος για τα πάντα».
Η ίδια η FIFA υπήρξε εδώ και καιρό ένας υπερεθνικός οργανισμός, ένα μετακινούμενο παρασιτικό κράτος. Υπό τον Ινφαντίνο, όμως, η κατάσταση φαίνεται να έχει εξελιχθεί σε σημείο όπου ο ίδιος ο Ινφαντίνο είναι πλέον η FIFA. L’état, c’est moi – «Το κράτος είμαι εγώ».
Ας κλείσουμε με ένα ακόμη αποκαλυπτικό απόσπασμα από την πιο πρόσφατη διατριβή του, στην οποία ο Ινφαντίνο ανακοίνωσε μια διπλωματική νίκη που για κάποιον λόγο ακόμη δεν έχει αναγνωριστεί ουσιαστικά και με διαρκή τρόπο από τις τιμές του πετρελαίου. Oπως το έθεσε ο κ. FIFA: «Εργαστήκαμε ακούραστα για να ενώσουμε δύο χώρες που βρίσκονται σε πόλεμο». Μιλάμε για τις ΗΠΑ και το Ιράν; ΟΚ! Υποθέτω ότι κάποιος πρέπει να πάρει το βραβείο ειρήνης της FIFA την επόμενη χρονιά. Τι καλύτερο, λοιπόν, από το να μείνει το βραβείο εντός οργανισμού και να απονεμηθεί στον ίδιο τον Ινφαντίνο;