Ευκαιρία

Η αξιοσημείωτη κινητικότητα που παρουσιάζεται στην αναβίωση της λύσης του Κυπριακού δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί ή να πέσει πάνω στα βράχια όπως στο Κραν Μοντανά και με ευθύνη και των δύο πλευρών.

Επιπρόσθετες θετικές παράμετροι σε μία δυνητική επίλυση του ακανθώδους και μακροχρόνιου θέματος – ας μην ξεχνάμε πως αφορά την εισβολή και την κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους όπως το βόρειο κομμάτι της Κύπρου – είναι η έμπρακτη πρόθεση του Γκουτέρες και η στήριξη από τη μεριά της ΕΕ. Πάντα σε ένα τόσο δύσκολο θέμα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο διεθνής παράγοντας, η ωριμότητα των πλευρών και βεβαίως οι κόκκινες γραμμές από την ελληνοκυπριακή.

Πρωτίστως – είναι βασικό – το θέμα αφορά παράνομη και βίαιη πράξη από τη μεριά της Τουρκίας. Η ίδια η κινητικότητα επίσης δεν θα πρέπει να συγχέεται με επιπόλαιες κινήσεις αλλά με προσεκτικά βήματα που θα μπορούν να συνδυάζουν διπλωματική και πολιτική προπαρασκευή αλλά και αποφασιστικότητα πάνω σε ένα σχέδιο που θα μπορεί να δίνει λύση στην Κυπριακή Δημοκρατία. Οι πολλαπλοί συμβολισμοί πενήντα δύο χρόνια μετά τον πρώτο Αττίλα όπως επίσης το ιστορικό φορτίο και η ευθύνη και από τη μεριά της Ελλάδας και της Κύπρου δεν είναι ένα μικρό ιστορικό χρέος.

Παρ’ όλ’ αυτά το θετικό momentum θα πρέπει να αξιοποιηθεί στο έπακρο πάνω σε μία κοινή γραμμή από τη μεριά Αθήνας – Λευκωσίας και λαμβάνοντας υπόψη το περιπλεγμένο ασταθές περιβάλλον που δεν επιτρέπει επιπολαιότητες ή μετέωρα βήματα.