Το μεγαλύτερο μυστικό του Κιμ Γιονγκ Ουν: Γιατί δεν έχει μιλήσει ποτέ για τη μητέρα του

Πολλά είναι τα μυστήρια που περιβάλλουν τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν. Ένα από αυτά είναι το αινιγματικό ζήτημα γύρω από τη μητέρα του.Παρά τα δεκαπέντε χρόνια στην εξουσία, ο Βορειοκορεάτης ηγέτης δεν έχει αναφέρει ποτέ δημόσια το όνομά της, ενισχύοντας τη μυθολογία που περιβάλλει την οικογένειά του.

Η νομιμοποίηση της εξουσίας του Κιμ βασίζεται στη λεγόμενη«γραμμή αίματος του Παεκτού», συνδεδεμένη με τον μυθικό ιδρυτή του κορεατικού έθνους. Σε μια χώρα που προβάλλει την καθαρότητα αυτής της κληρονομιάς, η ταυτότητα της μητέρας του δεν αποτελεί απλώς μυστικό, αλλά και πιθανή απειλή για το ίδιο το καθεστώς.

Η μυθική καταγωγή και η πραγματικότητα

Σύμφωνα με την επίσημη αφήγηση, η ιστορία της Κορέας ξεκινά στο όρος Παεκτού, στα σύνορα με την Κίνα, όπου γεννήθηκε ο Ντάνγκουν, ο μυθικός ιδρυτής του πρώτου κορεατικού βασιλείου. Αιώνες αργότερα, ο ιδρυτής της Βόρειας Κορέας, Κιμ Ιλ Σουνγκ, φέρεται να χρησιμοποίησε το ίδιο βουνό ως καταφύγιο κατά τον αγώνα του ενάντια στους Ιάπωνες.

Ο γιος του, Κιμ Γιονγκ Ιλ, λέγεται ότι γεννήθηκε επίσης εκεί, αν και υπάρχουν ενδείξεις πως γεννήθηκε στη Ρωσία. Όπως έχει γράψει ο πρώην διπλωμάτης Ριου Χιουν-γου στο βιβλίο του«Kim Jong Un’s Secret Vault», «ο Κιμ Γιονγκ Ουν έγινε διάδοχος στα 20 του, χωρίς ιδιαίτερα επιτεύγματα, αποκλειστικά λόγω της καταγωγής του από τη γραμμή αίματος του Παεκτού».

Ωστόσο, η μητρική του καταγωγή φωτίζει μια διαφορετική πλευρά. Η μητέρα του, Κο Γιονγκ Χούι, γεννήθηκε στην Οσάκα της Ιαπωνίας το 1952, από γονείς με ρίζες στο νησί Τζετζού, στα νότια της Κορέας. Η οικογένειά της ανήκε στους λεγόμενους «Ζαϊνίτσι Κορεάτες», μετανάστες που εγκαταστάθηκαν στην Ιαπωνία κατά την περίοδο της ιαπωνικής κατοχής (1910–1945).

Όταν η Κο ήταν περίπου δέκα ετών, η οικογένειά της μετανάστευσε στη Βόρεια Κορέα στο πλαίσιο προγράμματος επαναπατρισμού που υποσχόταν δωρεάν υγειονομική περίθαλψη, εκπαίδευση και εργασία. Αν και αρχικά οι μετανάστες αυτοί προκαλούσαν φθόνο, σύντομα χαρακτηρίστηκαν «jjaepo» – ένας μειωτικός όρος για όσους θεωρούνταν φορείς ξένων και επικίνδυνων ιδεών.

Στο αυστηρά ιεραρχικό σύστημα της Βόρειας Κορέας, γνωστό ωςsongbun, οι «jjaepo» ανήκουν στη λεγόμενη «κυματιστή τάξη», σε ενδιάμεση κοινωνική θέση. Υπόκεινται σε στενή παρακολούθηση και αποκλείονται από πανεπιστήμια και ανώτερες θέσεις, γεγονός που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη μυθολογία του Παεκτού.

Η «Σταχτοπούτα» του καθεστώτος

Η Κο Γιονγκ Χούι, μέλος του καλλιτεχνικού συγκροτήματος Mansudae Art Troupe, φέρεται να τράβηξε την προσοχή του Κιμ Γιονγκ Ιλ χάρη στη «φυσική της ομορφιά και τις χορευτικές της ικανότητες», όπως αναφέρει ο Ιάπωνας δημοσιογράφος Γιότζι Γκόμι. Αν και ο Κιμ ήταν ήδη παντρεμένος με την Κιμ Γιονγκ Σουκ και είχε άλλες δύο συντρόφους, ερωτεύτηκε την Κο και απέκτησε μαζί της τρία παιδιά.

Επειδή τα παιδιά εκτός γάμου στιγματίζονται στη βορειοκορεατική κοινωνία, η Κο και τα παιδιά της ζούσαν μακριά από την Πιονγκγιάνγκ, στην παραθαλάσσια πόλη Ουονσάν. Αν και ο δεσμός τους δεν αναγνωρίστηκε επίσημα, η Κο έζησε, σύμφωνα με τον Γκόμι, μια «ζωή σαν της Σταχτοπούτας».

Μετά τον θάνατο του Κιμ Ιλ Σουνγκ, η Κο ανέλαβε ρόλο άτυπης πρώτης κυρίας, συνοδεύοντας τον Κιμ Γιονγκ Ιλ σε επιθεωρήσεις και εκδηλώσεις. Σύμφωνα με τον πρώην σεφ του ηγέτη, ο Κιμ ζητούσε συχνά τη γνώμη της πριν λάβει αποφάσεις.

Ένα ντοκιμαντέρ του 2011 παρουσίαζε την Κο σε δημόσιες εμφανίσεις, χωρίς όμως να αποκαλύπτει το όνομά της. Το φιλμ προβαλλόταν μόνο σε ανώτερα στελέχη του κόμματος, μέχρι που διέρρευσε μέσω USB, προκαλώντας έντονο ενδιαφέρον στους πολίτες. Λίγο αργότερα, το καθεστώς το απέσυρε.

Η Κο πέθανε το 2004 από καρκίνο του μαστού σε νοσοκομείο στο Παρίσι, χωρίς καμία αναφορά από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης.

Η διαδοχή και η σκιά της νομιμότητας

Το ερώτημα που παραμένει είναι πώς ο δεύτερος γιος μιας συντρόφου, και νεότερος όλων, κατέληξε διάδοχος της εξουσίας. Οι κόρες της επίσημης συζύγου του Κιμ Γιονγκ Ιλ αποκλείστηκαν λόγω φύλου, ενώ ο πρωτότοκος γιος του, Κιμ Γιονγκ Ναμ, έχασε την εύνοια του πατέρα του επειδή αμφισβήτησε τη δυναστική διαδοχή. Ο Κιμ Γιονγκ Ναμ δολοφονήθηκε στη Μαλαισία το 2017 με νευροτοξικό παράγοντα.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του Κιμ Γιονγκ Ουν, Κιμ Γιονγκ Τσολ, αποκλείστηκε επίσης, σύμφωνα με μαρτυρίες, λόγω εξάρτησης από το όπιο. Έτσι, η Κο φέρεται να προώθησε ενεργά τον δεύτερο γιο της ως διάδοχο, με τη στήριξη της αδελφής της, όπως αναφέρει η δημοσιογράφος Άννα Φίλντ στο βιβλίο της«The Great Successor».

Ο Κιμ Γιονγκ Ουν ξεχώρισε για την αποφασιστικότητά του και θεωρήθηκε καταλληλότερος για την ηγεσία. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 2011, ανέλαβε την εξουσία σε ηλικία 27 ετών. Έκτοτε, έχει εμπιστευθεί σημαντικές αρμοδιότητες στην αδελφή του, Κιμ Γιο Γιονγκ, η οποία, σύμφωνα με το νοτιοκορεατικό Υπουργείο Ενοποίησης, κατέχει καίριο ρόλο στον μηχανισμό προπαγάνδας.

Η σκιά της μητέρας και το μέλλον της δυναστείας

Η καταγωγή του Κιμ εξακολουθεί να αποτελεί θέμα ταμπού στη Βόρεια Κορέα. Αναλυτές εκτιμούν ότι αυτός είναι ο λόγος που τα γενέθλιά του δεν έχουν ανακηρυχθεί εθνική εορτή, όπως συνέβη με τον πατέρα και τον παππού του. Η δημοσιοποίηση της γέννησής του θα μπορούσε να προκαλέσει ερωτήματα για τη μητέρα του και την ανατροφή του εκτός Πιονγκγιάνγκ.

Αντίθετα, ο Κιμ έχει επιλέξει να παρουσιάζει δημόσια τη σύζυγό του, Ρι Σολ Τζου, η οποία, σύμφωνα με τη νοτιοκορεατική υπηρεσία πληροφοριών, προέρχεται από οικογένεια της ανώτερης μεσαίας τάξης της πρωτεύουσας. Πρώην τραγουδίστρια με σπουδές στην Κίνα, θεωρείται ότι διαθέτει «καλό songbun».

Όπως σημειώνει ο Γκόμι, το αίσθημα νομιμοποίησης που στερήθηκε ο Κιμ Γιονγκ Ουν λόγω της καταγωγής της μητέρας του λειτούργησε ως κίνητρο για να προβάλει δημόσια τη σύζυγο και την κόρη του, Τζου Αε. Οι δημόσιες αυτές εμφανίσεις, υπογραμμίζει, ίσως αντανακλούν μια«αντίδραση σε ένα αίσθημα έλλειψης»που συνοδεύει τη μυστική καταγωγή του ηγέτη.

Αν, ωστόσο, η καταγωγή της Κο Γιονγκ Χούι αποκαλυφθεί επίσημα, «θα μπορούσε να κλονίσει όχι μόνο τη νομιμότητα του Κιμ, αλλά και τα θεμέλια της δυναστικής διαδοχής», προειδοποιεί ο Ριου. «Θα είχε το αποτέλεσμα μιας πυρηνικής έκρηξης μέσα στην ίδια τη βορειοκορεατική κοινωνία».