Παροχολογίες

Νεότευκτα κόμματα που δεν έχουν μέχρι στιγμής μετρηθεί στην κάλπη αυτοανακηρύσσονται αξιωματική αντιπολίτευση κοιτάζοντας τις δημοσκοπήσεις.

Τρομερή αντίληψη για τον τρόπο που λειτουργεί το κοινοβουλευτικό σύστημα. Ας τους δώσουμε συγχαρητήρια. Τα ίδια αυτά νεότευκτα κόμματα προτείνουν πράγματα στον δημόσιο διάλογο προς εφαρμογή με τη φόρα και την αυτοπεποίθηση που τους έδωσαν οι δημοσκοπήσεις που κοίταζαν προηγουμένως. Εξαιρετική αντίληψη επίσης για τον τρόπο που λειτουργεί ο πολιτικός διάλογος στην Ελλάδα, η χάραξη πολιτικής, η ψήφιση και η εφαρμογή της. Το ακόμα καλύτερο είναι πως προτείνουν δωρεάν μετακινήσεις στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ωραίο να μοιράζεις λεφτά που δεν έχεις. Εν προκειμένω όμως δεν τα έχει ούτε το κράτος.

Το πιο προβληματικό σε τέτοιες προτάσεις όμως δεν είναι το κουβαρνταλίκι αυτό καθ’ αυτό με τα λεφτά του κράτους. Αλλωστε δεν είναι στην κυβέρνηση για να το πραγματοποιήσουν. Το πρόβλημα με τέτοιες προτάσεις είναι ότι μαρτυρούν ανύπαρκτη επαφή με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Προτάσεις για τις συγκοινωνίες από ανθρώπους που δεν χρησιμοποιούν τις συγκοινωνίες, ή δεν ξέρουν πώς λειτουργούν και πού χωλαίνουν, δεν είναι ιδιαίτερα χρήσιμες. Το πρόβλημα με τις συγκοινωνίες στην Αθήνα για παράδειγμα δεν είναι το αντίτιμο του εισιτηρίου της. Είναι οι άθλιες συνθήκες εντός των μέσων.

Είναι τα αραιά δρομολόγια. Είναι το περιορισμένο ωράριο του μετρό. Είναι η έλλειψη κλιματισμού. Είναι ότι οι λεωφορειολωρίδες είναι διαρκώς κατειλημμένες από παρκαρισμένα οχήματα ή ταξί που με το θάρρος που τους δίνει ο ρόλος τους, κάνουν χρήση της λεωφορειολωρίδας αυθαίρετα. Είναι ότι τα νυχτερινά δρομολόγια είναι σπάνια. Είναι η έλλειψη περιφερειακών δρομολογίων. Είναι ότι η ανακατασκευή των 14 πεπαλαιωμένων συρμών του ΗΣΑΠ τρέχει με ρυθμούς χελώνας, με αλλεπάλληλες καθυστερήσεις και παρατάσεις στον ανάδοχο.

Είναι ότι ξηλώνεται και απαξιώνεται η υπάρχουσα, λειτουργούσα υποδομή για τα τρόλεϊ στον βωμό της αγοράς ηλεκτροκίνητων λεωφορείων για τα οποία έχουν επισημανθεί τόσο τα ακριβά ανταλλακτικά και οι ακριβές μπαταρίες που θα χρειάζονται όσο και το πόσο ακριβή είναι η αρχική αγορά. Είναι ότι εκτός ωρών εργασίας και αιχμής οι συρμοί και τα δρομολόγια όλως τυχαίως αραιώνουν, με την αναμονή στον ΗΣΑΠ να φτάνει τα 12 λεπτά μεταξύ των συρμών, στο μετρό τα 8-9 λεπτά, ενώ στα λεωφορεία και τα τρόλεϊ η αίσθηση είναι πως περνάνε κατά βούληση. Είναι ότι τα μέσα δεν είναι ούτε αξιόπιστα ούτε γρήγορα.

Το θέμα είναι να τα καταστήσεις αξιόπιστα και γρήγορα, ασφαλή και ελκυστικά ώστε να πείσεις και τον πολίτη να μην πάρει το όχημά του. Αλλά για να τα δεις όλα αυτά, πρέπει αφενός να έχεις χρησιμοποιήσει τα ΜΜΜ, αφετέρου να σκέφτεσαι πώς θα παρέμβεις διορθώνοντας και βελτιώνοντας και όχι πώς θα εξαγγέλλεις παροχές.