Το μυστικό της επιτυχίας
Τι έκανε εν τέλει τη διαφορά ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τη Μονακό προχθές στο ΟΑΚΑ; Η πληθώρα λύσεων που είχαν οι Πράσινοι και δεν είχαν οι Μονεγάσκοι. Οι πολλοί νίκησαν τους λίγους με άλλα λόγια. Ομως το ζήτημα δεν ήταν μόνο ποσοτικό, αλλά και ποιοτικό.
Το βαρύ πυροβολικό του Παναθηναϊκού είναι ο Ναν, ο Χέις-Ντέιβις, ο Λεσόρ. Από αυτούς περιμένει ο Αταμάν και όλος ο κόσμος να κουβαλήσουν στην επίθεση την ομάδα. Προχθές και οι τρεις μαζί δεν έβαλαν ούτε 20 πόντους, 19 σκόραραν με χίλια ζόρια. Κι όμως, αν μετρούσε το οριακά εκπρόθεσμο τρίποντο του Οσμάν στο τέλος, οι Πράσινοι θα είχαν τελειώσει τον αγώνα με 90 πόντους.
Γιατί μπήκε μέσα ο Σορτς και θυμήθηκε ότι πέρυσι ήταν μέλος της καλύτερης πεντάδας της Ευρωλίγκας αποστομώνοντας τους ουκ ολίγους αμφισβητίες του φέτος. Μπήκε ο Φαρίντ και έπαιξε σαν… Μάνιμαλ, όπως όταν πρωταγωνιστούσε στο ΝΒΑ με τους Ντένβερ Νάγκετς. Μπήκε και ο Ρογκαβόπουλος για να δείξει πόσο πολλά μπορεί να προσφέρει όταν τον εμπιστεύονται. Αυτοί οι τρεις πρόσφεραν 45 πόντους, τους μισούς απ’ όσους έβαλε όλος ο Παναθηναϊκός.
Κι ήταν κι ο Σλούκας, που ως συνήθως κουμάνταρε πολύ ώριμα και ουσιαστικά την ομάδα. Ηταν κι ο Ερνανγκόμεθ, που μπορεί να μη σκόραρε, αλλά έκανε πολλή δουλειά στα ριμπάουντ και την άμυνα.
Ολοι αυτοί ήρθαν από τον πάγκο επιβεβαιώνοντας το πολύ μεγάλο βάθος του. Βάθος που διαφημίστηκε πολύ πέρυσι το καλοκαίρι, αλλά δεν το είδαμε συχνά στη διάρκεια της σεζόν. Δεν έχει περάσει και πολύς καιρός άλλωστε από τότε που σχεδόν είχαμε πειστεί ότι αν δεν παίξει ο Ναν, ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να κερδίσει καμία ομάδα.
Τώρα όμως που κρίνονται τα πάντα, όλοι αυτοί οι ποιοτικοί παίκτες που έχουν οι Πράσινοι φαίνεται πως συνειδητοποιούν την κρισιμότητα των στιγμών και βγαίνουν μπροστά. Τη Μονακό νίκησαν δέκα παίκτες κι όχι ένας ή δύο. Κι η άμυνα ήταν ξανά καλή, για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι ο αντίπαλος έμεινε κάτω από τους 80 πόντους.
Αυτά τα δύο πρέπει να κρατήσει ο Παναθηναϊκός μπαίνοντας στις μάχες με τη Βαλένθια. Ισως είναι αυτά που θα τον οδηγήσουν στο φάιναλ φορ. Μαζί με την εμπειρία του, που πάντα παίζει κρίσιμο ρόλο στα πλέι οφ.