H καλή τύχη του Μάρκο Νίκολιτς
Ας δούμε τα πράγματα με ψυχραιμία και λίγο μετά τον αποκλεισμό της ΑΕΚ από τη συνέχεια του Κόνφερενς Λιγκ. Η όλη πορεία σταμάτησε στα προημιτελικά και μολονότι τα μπράβο και οι έπαινοι ξεχείλισαν, δεν κρύβεται η πίκρα γιατί στη Νέα Φιλαδέλφεια έχασαν μια σημαντική ευκαιρία ευρωπαϊκής επιτυχίας.
Πολύ απλά διότι οι αντίπαλοι δεν ήταν μεγαθήρια.
Από την αρχή, όμως, το όλο σκηνικό: ο Μάρκο Νίκολιτς μέσα σε λίγους μήνες κατάφερε να δημιουργήσει μια νέα ομάδα, να δώσει οντότητα σε ένα σύνολο που κατέρρευσε στο τέλος της περασμένης σεζόν και κάτω από τις οδηγίες του Ματίας Αλμέιδα.
Εκανε, αν μπορεί να ειπωθεί η συγκεκριμένη λέξη, την πλήρη «ανοικοδόμηση». Αποτέλεσμα; Στο πρωτάθλημα βρίσκεται στην πρώτη θέση και ενόσω συνεχίζονται οι μάχες για τα play offs, Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ ακολουθούν, με την ΑΕΚ να θεωρείται από όλους ως το Νο1 φαβορί για τον τίτλο.
Στο Κύπελλο, ωστόσο, μικρό ναυάγιο. Γιατί ποιος νουνεχής μπορεί να αρνηθεί ότι επρόκειτο για αποτυχία ο αποκλεισμός από τον ΟΦΗ εντός έδρας; Για όσους ξεχνούν, από το σύνολο του Χρήστου Κόντη βρήκε εκτός διοργάνωσης η ΑΕΚ και μάλιστα με ήττα στο σπίτι της.
Και στο Κόνφερενς Λιγκ, η όλη πορεία της Ενωσης συγκέντρωσε ενδιαφέρον και μπράβο στο κοινό που την όλη διαδρομή τη στήριξε από την αρχή έως το τέλος.
Οσοι αντιμετωπίζουν τα πράγματα με αντικειμενικότητα, συμφωνούν πως η ΑΕΚ δεν έριξε στο καναβάτσο κάποιο θηρίο προκειμένου να φτάσει έως εδώ. Το εντυπωσιακό ήταν το 1-0 στη Φλωρεντία γιατί η Φιορεντίνα όντως είναι μέγεθος πασίγνωστο.
Στη τετ-α-τετ δοκιμασία, η ΑΕΚ πέρασε την Τσέλιε που ασφαλώς και είχε προβλήματα ενώ στην οκτάδα συνάντησε τη Ράγιο Βαγιεκάνο. Την 13η ομάδα του ισπανικού πρωταθλήματος που η σκέψη της είναι να μην μπλέξει παραπάνω σε περιπέτειες και σενάρια υποβιβασμού.
Ηττα 0-3 στην Ισπανία με τους πολλούς να τα ρίχνουν στο γήπεδο και το χορτάρι, αλλά να μη θυμούνται τα λάθη και τις ευκαιρίες που σπαταλήθηκαν. Στη ρεβάνς μολονότι ήρθε στην αρχή του δευτέρου ημιχρόνου το ζητούμενο 3-0, προέκυψε γκολ-ψυχρολουσία για το 3-1 και μετά σταδιακά έπεφτε ο ρυθμός που αναμφίβολα υπήρξε ζηλευτός κατά το πρώτο κομμάτι της αναμέτρησης.
Τι έκανε η Ράγιο; Σχεδόν τίποτα το ουσιαστικό, μόνο δύο φορές απείλησε από λάθη του Στρακόσα.
Και στο φινάλε, αποθέωση για όλους και βέβαια για τον Μάρκο Νίκολιτς. Τον τεχνικό που έχει φτάσει έως εδώ την ομάδα, με τα θετικά και τα αρνητικά του.
Με τις ωραίες αλλά και τις ατυχείς στιγμές. Στις δεύτερες, δεν μπορεί να μην συμπεριλάβουμε τους δύο αποκλεισμούς σε Κύπελλο και Κόνφερενς Λιγκ. ‘Η μήπως δεν είναι αυτά τα δεδομένα και η ξεκάθαρη αλήθεια;