Әтием дә рульдә, әнием дә!

Ми­нем әти­ем Ил­һам да, әни­ем Зөл­фия дә ма­ши­на йөр­тә бе­лә­ләр. Алар юл хә­рә­кә­те ка­гый­дә­лә­рен тө­гәл үти­ләр­дер, дип ыша­нам мин. Шу­ңа кү­рә, әти­е­мә дә, әни­е­мә дә ты­ныч кү­ңел бе­лән уты­рып йө­рим.
Әни­ем ми­ңа да юл ка­гый­дә­лә­ре өй­рә­тә. Ма­ши­на­да бар­ган­да юл чи­тен­дә оч­ра­ган юл бил­ге­лә­ре ту­рын­да аң­ла­та. Алар­ны өй­рә­нү бик ошый ин­де ми­ңа. Чөн­ки юл­лар­да һә­ла­кәт­ләр, кү­ңел­сез­лек­ләр бул­ма­сын өчен бик күп ка­гый­дә­ләр­не үтәр­гә ки­рәк. Бу ка­гый­дә­ләр­не без мәк­тәп­тә дә өй­рә­нә­без.
Шун­дый әти-әни­ем бул­ган­га мин го­рур­ла­нам. Без дә апам бе­лән ма­ши­на йөр­тер­гә хы­ял­ла­на­быз.