پژوهشگران با بررسی ژنوم ۱۶۳ گونه مورچه دریافته‌اند که عناصر متحرک DNA یا «ژن‌های جهنده» ممکن است به تنوع این حشرات پس از انقراض دایناسورها کمک کرده باشند. این عناصر ژنتیکی با گسترش ژن‌های گیرنده بو ارتباط دارند. مورچه‌ها برای یافتن غذا، تشخیص اعضای کلونی و برقراری ارتباط به این گیرنده‌ها وابسته‌اند. امروزه بیش از ۱۵ هزار گونه مورچه شناسایی شده است، اما دانشمندان هنوز نمی‌توانند افزایش تنوع آن‌ها را فقط به یک عامل نسبت دهند.
