ایران بارها ویران شده، اما هر بار دوباره از دل بحران سر برآورده است؛ از حمله اسکندر و مغول تا زلزلههای ویرانگر و بحرانهای اجتماعی، ایرانیان بارها نشان دادهاند که توان ایستادن، بازسازی و ادامه دادن دارند. اما راز این تابآوری تاریخی چیست؟ آیا ادبیات و فرهنگ، طنز و مدارا، شبکههای مردمی و توانایی معنا دادن به رنج، همان عواملی هستند که ایرانیان را در برابر قرنها بحران سرپا نگه داشتهاند؟
