Τάσος Χαλκιάς: «54 χρόνια, ήμουν παιδάκι και γέρασα» – Το ποίημα για το σπίτι του που χάθηκε στη φωτιά
Ένα συγκινητικό ποίημα που έγραψε ο ίδιος δημοσίευσε στα κοινωνικά δίκτυα ο Τάσος Χαλκιάς, λίγες ημέρες μετά την καταστροφική πυρκαγιά στο Πόρτο Γερμενό, η οποία κατέστρεψε ολοσχερώς την κατοικία του.
Ο γνωστός ηθοποιός, εμφανώς συντετριμμένος, είχε μιλήσει για την απώλεια του σπιτιού του την επομένη της φωτιάς, περιγράφοντας τη σχέση που είχε με το συγκεκριμένο σπίτι, στο οποίο πέρασε 54 χρόνια από τη ζωή του.
«Πενήντα τέσσερα χρόνια. Ήμουν παιδάκι και γέρασα. Ο γιος μου εδώ γεννήθηκε και εδώ πρωτοέπαιξε. Η κόρη μου το ίδιο. Τι να πρωτοπώ και τι να πρωτοκάνω;», είχε δηλώσει ο Τάσος Χαλκιάς.
Ο ίδιος είχε αναφερθεί και στην προσπάθειά του να δημιουργήσει κάτι για τα παιδιά του, τονίζοντας:
«Και εκεί που ήμουν περήφανος “θα αφήσω κάτι στα παιδιά μου”, ο φτωχός γιος ενός εργάτη, όχι για να με λυπηθεί κανείς, με περηφάνια το λέω, που κατάφερε στη ζωή του να κάνει αυτά και να αφήσει κάτι, αυτό το κάτι δεν μπορώ να το αφήσω».
Με το ποίημά του, ο ηθοποιός επιχειρεί να αποτυπώσει με λόγια την απώλεια, τις αναμνήσεις και τη βαθιά συναισθηματική σύνδεση με το σπίτι που χάθηκε στις φλόγες.
To ποιήμα του Τάσου Χαλκιά
«ΞΑΓΡΥΠΝΩΝΤΑΣ
Όσο κι αν ήταν όμορφα…
πίσω σταμάτα να κοιτάς
ποιος είπε άλλες ομορφιές,
πως δεν θα συναντήσεις!
Μόνο λευτέρωσε το νου
Κλείσιμο
κι άστονε ν’ αναπνεύσει!
Μια χαραμάδα στην ψυχή.
να βγει στο φως, να ξεπλυθεί,
με τα παιδιά να παίξει.
Περπάτα βήμα θαρετό,
πότε αργό, πότε γοργό
μη θες κάπου να φτάσεις…
Έχω αρχίσει να ξεχνώ,
άλλη φορά δε θα το πω,
ώρα να προσπεράσεις!
Για ό,τι έκανες καλό
ποτέ μη μετανιώσεις,
μην ψάχνεις ούτ’ ευχαριστώ,
μόνο ένα χάδι στην ψυχή
είν’ αρκετό, αν νιώσεις!
Να χτίζεις, να δημιουργείς
ποτέ μη σταματήσεις
κι αν σου χαθήκαν μονομιάς
όνειρα, βάσανα καημοί,
αγάπες και αναμνήσεις
σε πείσμα ανθρώπων και θεών
κάνε τον πόνο σύντροφο,
μ’ αυτόν θα τ’ αναστήσεις.
θα φύγω τώρα, θα χαθώ
κράτα το χρώμα κόκκινο
άλλο μην το αραιώσεις,
Μέγιστα μίκρυνες ζωή,
κοντεύεις να τελειώσεις.…»