Γιώργος Γεννηματάς στα «ΝΕΑ»: Πιστεύω ότι οι γυναίκες τα καταφέρνουν καλύτερα

Με αφορμή την τοποθέτηση έξι γυναικών, ως επικεφαλής νομαρχιών, από τον υπουργό Εσωτερικών του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Γεννηματά, ο δημοσιογράφος των «ΝΕΩΝ» Νίκος Καμπάνης έχει μια συνομιλία μαζί του (Σάββατο 27 Μαρτίου 1982) για τις γυναίκες, την αποκέντρωση και την προσωπική του ζωή.

Να μου το θυμηθείτε που οι γυναίκες στα νομαρχιακά τους καθήκοντα θα τα καταφέρουν καλύτερα από τους άντρες.

Γιατί;

Γιατί οι γυναίκες έχουν φαντασία. Ξεφεύγουν απ’ το τέλμα και έχουν οραματισμούς.

Θεωρείτε δηλαδή ότι οι γυναίκες σήμερα θα καταλάβουν όλα τα πόστα;

Φυσικά.

Εσείς προσωπικά θα εμπιστευόσαστε σε μια γυναίκα χειρουργό να σας κάνει μια δύσκολη, λεπτή επέμβαση; Θα πετάγατε με άνεση με ένα Μπόινγκ ξέροντας ότι στο χειριστήριο κάθεται μια γυναίκα;

Για να είμαι ειλικρινής, θα είχα κάποιους δισταγμούς, όχι δικαιολογημένους. Ομως φταίνε οι διάφορες καταβολές που μας βασανίζουν ακόμα και μας κάνουν να μην έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στις ικανότητες της γυναίκας. Πιστεύω απόλυτα ότι η μάχη της αλλαγής που γίνεται αυτή τη στιγμή στη χώρα μας θα μας απαλλάξει και από αυτές τις αμφιβολίες, δυσπιστίες μας προς τις γυναίκες και αυτό θα γίνει γιατί οι γυναίκες θα πάρουν όσες ευκαιρίες θέλουν από την κυβέρνηση της αλλαγής για να δείξουν παντού τις ικανότητές τους.

Η γνωριμία σας με τον σημερινό πρωθυπουργό;

Η γενιά μας αναζητούσε από πολύ πριν τον ηγέτη που έδινε το σύνθημα στον αγώνα για την αλλαγή. Ο ηγέτης αυτός φάνηκε απ’ την πρώτη στιγμή ότι θα ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Η εμφάνισή του στον πολιτικό στίβο το 1965 έδωσε σε εκείνη τη γενιά εκείνο που της έλειπε. Εδωσε τη δικαίωση της προσπάθειας που κάναμε. Για να ακριβολογούμε, ο Ανδρέας Παπανδρέου κατάφερε να δέσει το απελευθερωτικό μήνυμα που ερχόταν από τον τόπο με την εθνική αντίσταση και τον κοινωνικό του χαρακτήρα μέσα σ’ ένα καινούργιο ρεύμα. Δεθήκαμε δηλαδή τρεις γενιές, η γενιά του Ανένδοτου και η γενιά του Πολυτεχνείου.

Είστε ικανοποιημένος από τον χώρο που σας ανέθεσε η κυβέρνηση;

Εχω πάθος για την αποκέντρωση. Στο Εκτελεστικό Γραφείο του ΠΑΣΟΚ ήμουνα υπεύθυνος για τον χώρο της αυτοδιοίκησης. Εγινε σ’ εμένα συνείδηση ότι σ’ αυτόν τον τόπο με το συγκεντρωτικό, το αυταρχικό σύστημα, με τη μεγάλη καθυστέρηση που παρουσιαζόταν στις διάφορες περιφέρειες, η αποκέντρωση είναι μονόδρομος. Αν δεν περάσουμε στην αποκέντρωση με γρήγορα βήματα, δεν μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη. Γι’ αυτό υπάρχει ένα πάθος απ’ τη μεριά μου. Μια βαθιά πίστη στον θεσμό και γι’ αυτό παρά τις δυσκολίες που περνάμε πιστεύω ότι θα πετύχουμε και στον τομέα αυτόν.

Τι προβλήματα έχετε συναντήσει μέχρι τώρα στον στόχο για την αλλαγή στην αυτοδιοίκηση;

Καταρχήν το πρώτο πρόβλημα που υπήρχε στο μέχρι σήμερα σύστημα είναι ότι, αν στους άλλους χώρους μιλάμε για αλλαγές, εδώ πρέπει να μιλήσουμε για μια ριζική επανατοποθέτηση. Η κάθε μορφή αποκέντρωσης περνάει σιγά σιγά τις εξουσίες από το κέντρο στον λαό. Επρεπε να αλλάξουμε το κλίμα και τη νοοτροπία και το πιο δύσκολο σημείο ήταν αυτή η αλλαγή του κλίματος. Η αλλαγή σ’ αυτόν τον τομέα δεν θα δοθεί μόνο στους μεγάλους δήμους, αλλά και στην πιο μικρή κοινότητα, στο τελευταίο χωριό, στην ξεχασμένη Ελλάδα.

Πόσους δήμους και κοινότητες έχουμε στην Ελλάδα σήμερα;

6.137.

Θα θέλατε, κύριε υπουργέ, να μας πείτε πιο παραστατικά τι θα αλλάξει στη ζωή μόλις ολοκληρωθεί η αποκέντρωση;

Πρώτα πρώτα θα παύσουν να έρχονται στην Αθήνα και να ταλαιπωρούνται για το παραμικρό πρόβλημά τους. Τέρμα στον συνωστισμό στους διαδρόμους. Τα προβλήματά τους θα λύνονται επιτόπου, εκεί δίπλα όπου κατοικεί, όπου εργάζεται ο καθένας. Ο πολίτης θα συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων για όλα τα θέματα που τον απασχολούν. Ο Αθηναίος θα πρέπει να καταλάβει ότι δεν είναι σωστό να τα περιμένει όλα από τους άλλους. Ακόμα και οι διαχειριστές των πολυκατοικιών μπορεί να παίξουν σημαντικό ρόλο στην αυτοδιοίκηση. Αρκεί να καταλάβουν ότι δεν έχουν μόνο αποστολή να φροντίζουν για τους λογαριασμούς των κοινοχρήστων, αλλά και για όλα τα θέματα που αφορούν το τετράγωνό τους· για το πράσινο, για τα σκουπίδια και λοιπά, αυτοί οι διαχειριστές θα πρέπει να είναι σε πλήρη σύνδεση με τις συνοικιακές επιτροπές που θα συγκροτηθούν, να περνάνε άμεσα τα μηνύματα στο δημοτικό συμβούλιο, να ελέγχουν το δημοτικό συμβούλιο και να προτείνουν. Με λίγα λόγια, ο Ελληνας πρέπει να βγει απ’ το κελί που τον έχει βάλει τόσα χρόνια το σύστημα της πολυκατοικίας.

Εχετε οικογένεια, κύριε υπουργέ;

Ναι, η γυναίκα μου είναι σχεδιάστρια, αλλά δεν εργάζεται τώρα. Εχω και δύο κόρες, 18 και 15 χρονών. Η μεγαλύτερη θα σπουδάσει φιλοσοφία. Η μικρή θα ακολουθήσει τον κλάδο μου.

Και πώς περνάτε τις ελεύθερες ώρες σας;

Εδώ και εφτά χρόνια δεν έχω ελεύθερες ώρες. Διαβάζω ιστορικά βιβλία μόνο και σπάνια πηγαίνω στο θέατρο.

Βλέπετε τηλεόραση;

Μόνο τις ειδήσεις.

Τι μειονεκτήματα βρίσκετε στον εαυτό σας;

Το ότι, ενώ είμαι υπέρμαχος της αποκέντρωσης, δεν έχω ακόμα ξεπεράσει τον συγκεντρωτισμό στη δουλειά μου, παρόλο που έχω συνεργάτες.

Ταξιδεύετε κάθε Σαββατοκύριακο;

Πηγαίνω στην ελληνική επαρχία για να παρακολουθώ από κοντά το έργο της αλλαγής για την αποκέντρωση.