Να αποσυρθεί η διάταξη
Επειδή τις τελευταίες ημέρες γίνομαι αποδέκτης πολλών ερωτήσεων και δεκάδων σχολίων εκ μέρους κληρικών και λαϊκών αδελφών μας για το θέμα της αυξήσεως των αποδοχών του Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών, θεώρησα αναγκαίο – πέραν της επιστολής μου προς την Ιερά Σύνοδο (αρ. πρωτ. 276/11-6-2026) – να ανταποκριθώ και στην πρόταση για τη δημοσίευση του παρόντος άρθρου.
Παρακολούθησα μετά μεγάλης προσοχής τα όσα γράφτηκαν και ειπώθηκαν, άκουσα την απογοήτευση πολλών αδελφών μας, είδα την εύλογη δυσφορία μιας κοινωνίας που δοκιμάζεται οικονομικά, αλλά και τις υπερβολές, τις απλουστεύσεις και τις εντυπώσεις που καλλιεργήθηκαν γύρω από ένα θέμα το οποίο, όσο κι αν φαίνεται ασήμαντο, μπροστά στα μεγάλα θέματα που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας, σχετίζεται με το πώς αντιλαμβανόμαστε την Εκκλησία, πώς βλέπουμε τον επίσκοπο, πώς κατανοούμε τη σχέση Εκκλησίας και Πολιτείας, αλλά και πώς οφείλουμε όλοι, ιδίως όσοι έχουμε δημόσια ευθύνη, να στεκόμαστε απέναντι στον λαό που τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζει μεγάλα οικονομικά προβλήματα.
Ευθύς λοιπόν ως προέκυψε το ζήτημα αυτό, εξέφρασα τη διαφωνία μου για την προτεινόμενη αύξηση, τόσο με προφορική μου δήλωση, όσο όμως και με την από 11-6-2026 επιστολή μου προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Οπως επισημαίνω στη σύντομη αυτή επιστολή, η εν λόγω αμφιλεγόμενη διάταξη, περισσότερο δημιουργεί αφορμές επικρίσεων και σκανδαλισμού, παρά επιλύει προβλήματα. Για αυτό και πιστεύω (και το διατυπώνω και σήμερα με σαφήνεια), ότι έστω και την τελευταία στιγμή, θα ήταν προτιμότερο η επίμαχη διάταξη να αποσυρθεί από το νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και να μην είχε καταστεί νόμος του κράτους. Η νομοθετική εξουσία βέβαια ανήκει στην πολιτεία και στο Ελληνικό Κοινοβούλιο το οποίο έχει τον τελευταίο λόγο για το αν ένα προτεινόμενο νομοσχέδιο θα καταστεί εν τέλει νόμος του κράτους. Θεωρώ λοιπόν απαραίτητο να παρέμβουμε ως Εκκλησία προς την κυβέρνηση άμεσα, υπεύθυνα και δυναμικά, μέσω του ανωτάτου διοικητικού οργάνου μας που είναι η Ιερά Σύνοδος, ζητώντας επίσημα την εξαίρεση των αρχιερέων από κάθε προνομιακή και ως εκ τούτου προκλητική αύξηση των αποδοχών τους.
Ο πιστός λαός προσβλέπει στην Ιεραρχία αναζητώντας πνευματικά καταφύγια και καθοδηγητές, όχι οικονομικά προνομιούχους της κρατικής μηχανής. Αν αποτύχουμε να αφουγκραστούμε τον παλμό της κοινωνίας σε αυτή την κρίσιμη χρονική στιγμή κινδυνεύουμε να αποξενωθούμε από τη νέα γενιά και γενικότερα από τους πιστούς μας και να μετατρέψουμε την Εκκλησία σε έναν απόμακρο γραφειοκρατικό μηχανισμό, αποκομμένο από τα προβλήματα του κόσμου. Η φωνή της Εκκλησίας πρέπει να είναι φωνή δικαιοσύνης, αγάπης, παρηγοριάς και αλληλεγγύης προς όλους ανεξαιρέτως, ιδιαίτερα δε προς τον δοκιμαζόμενο αυτή την περίοδο ελληνικό λαό. Ελπίζω και προσεύχομαι το ζήτημα να διευθετηθεί άμεσα προς αυτή την κατεύθυνση.