استثمار مدرن در شرکتهای تاکسی اینترنتی/ یک موتورسوار: ما را در برابر خطرات خیابان تنها گذاشتند!
سودهای نجومی پلتفرمهای دیجیتال در حالی فربهتر میشود که رانندگان و پیکهای اینترنتی بدون کمترین چتر حمایتی، بیمه و امنیت شغلی در خیابانها جان میکَنند.حتی با طرح بیمه رانندگان هم مقابله میشود.
در روزگار بحرانزدهی کنونی و ضربات پیاپی به معیشت طبقهی کارگر، بسیاری از حقوق بنیادین این طبقه در غبار همهمههای رسانهای به حاشیه رانده شده است؛ از جمله یکی از مبرمترینِ آنها، «حق بیمه و تامین اجتماعی» برای رانندگان تاکسیها و موتورهای اینترنتیست. این مطالبهی حیاتی که قریب به یک سال است از سوی انجمن صنفی و خود این زحمتکشان بهصورت میدانی و قانونی پیگیری میشود، در چنبرهی بوروکراسی و لابیگریها بیسرانجام مانده است.
شرکتهای انحصاریِ مخالف تخصیص این حق اولیه، که مشخصاً دو شرکت بزرگ تاکسیهای اینترنتی هستند، با لابیهای گستردهی خود، مدام در مسیر اجرای قانون سنگاندازی میکنند. تئوریسینهای حامی اقتصاد بازار آزاد نیز در این مدت کوشیدهاند با انتشار مقالات و برگزاری سمینارها، این ادعای واهی را به کرسی بنشانند که تحمیل هزینهی بیمهی رانندگان، ضربه به اقتصاد دیجیتال است. اما در برابر این توجیهات فریبنده باید پرسید: چگونه است که در منطقِ سرمایه، ضربه به حاشیهی سودهای افسانهایِ یک کارفرمای دیجیتال خط قرمز تلقی میشود، اما استهلاک جان و روانِ یک کارگر بیپناه، هیچ خدشهای به اقتصاد وارد نمیکند؟ آیا اقتصاد دیجیتال باید سوختِ خود را از فرسودگی نیروی کار ارزان تامین کند؟