جایگاه سازمان مدیریت بحران کشور در ساختار حاکمیتی؛ ضرورت یا گزینه برای ارتقاء؟
بازمهندسی مدیریت بحران به طور خلاصه یعنی بازطراحی ساختار، فرآیندها، فناوری، نقشها و ارتباطات بین دستگاهی به گونهای که سیستم سریعتر واکنش بدهد، هماهنگتر عمل کند، منابع بهتر استفاده شود، تصمیمگیری دقیقتر و محلیتر شود و اطلاعات، درست و به موقع جریان پیدا کند. بنابراین بازمهندسی ساختار مدیریت بحران در ایران، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت مدیریتی و فنی است.
یادداشت/ افزایش پیچیدگیها و تنوع بحرانهای ترکیبی و چندلایه نظیر تغییرات اقلیمی، فرونشست زمین، خشکسالی، حوادث صنعتی و شیمیایی و جنگ علاوه بر مسائل و چالشهای مدیریت شرایط اضطراری و بحرانِ مخاطراتی نظیر سیل و زلزله، سیستمهای سنتی و خطی مدیریت بحران را ناکارآمد میکند. کندی و پیچیدگی در هماهنگیهای بین سازمانی در کشور، تمرکز زیاد و ضعفهای مدیریت منابع مالی از یک سو و نبود یکپارچگی اطلاعات و بانک داده ملی و همچنین نیاز به استفاده از فناوریهای نوین و یکپارچه مانند سامانههای هشدار سریع، دادههای ماهواره ای، هوش مصنوعی و شبیهسازی در مدیریت بحران از سویی دیگر، تا زمانی که در ساختار مدیریت بحران بازمهندسی مناسب نشود، نمیتواند به صورت مؤثر وارد سیستم یا نظام مدیریت بحران شوند. بازمهندسی مدیریت بحران به طور خلاصه یعنی بازطراحی ساختار، فرآیندها، فناوری، نقشها و ارتباطات بیندستگاهی به گونهای که سیستم سریعتر واکنش بدهد، هماهنگتر عمل کند، منابع بهتر استفاده شود، تصمیمگیری دقیقتر و محلیتر شود و اطلاعات، درست و بهموقع جریان پیدا کند. بنابراین بازمهندسی ساختار مدیریت بحران در ایران، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت مدیریتی و فنی است.
سازمان، سیستم یا نظام مدیریت بحران کشور