جمهوری اسلامی نوشته است: بگذریم کسانی جنگ را اصل میدانند که اصالت شان به هر چه باشد به جنگ و جبهه نیست. امروز صدایشان بلند است معلوم نیست اگر -خدای نکرده- ناقوس جنگ بلند شود کجا خواهند بود. آیا خودشان حاضرند یکی از نصف جمعیت جان باخته باشند؟ هنگامه سختی است، اما نه تنها به این خاطر که دشمن، چنگ و دندان نشان میدهد، به این خاطر که برخیها همچنان برای قدرت و سهم بیشتر پایداری میکنند نه پای ایران. حتی نه پای جمهوری اسلامی. اگر نه این بود، دستشان به جای مچ گرفتن برای دست گرفتن دراز میشد. این روزنامه افزوده است: آنچه تا کنون از این جماعت دیدهایم انگشت کردن در چشمِ خودیها بوده است. کسانی که با این زبان از جنگ سخن میگویند باید کارنامهای به اندازه همه هشت سال دفاع مقدس داشته باشند نه کمتر اما. اما بزرگان شان که یک سخنرانی هم در دفاع از "دفاع مقدس" نداشتند چه رسد به حضور در میدان.
