قمش (قنات) به معنی کاریز و مجرای آب زیرزمینی است که قدمتی چندهزار ساله در شهرستان دزفول داشته و در گذشته برای استفاده از آب رودخانه حفاری شده اند. در خوزستان به ویژه در شهرستان دزفول به دلیل وجود آبهای سطحی و جاری بودن رودخانه دز، این فناوری بومیسازی و آب رودخانه جایگزین آبهای زیرزمینی شد. در دزفول مردمانش با حفر تونلهایی به نام «قمش» در چند کیلومتر بالاتر از شهر و از کناره رود دز آب را به اندازه معین به سمت شهر هدایت میکردند و پس از مصارف شهری این آب مسیر خود را در خارج از شهر برای سیراب کردن زمینهای کشاورزی ادامه میداد. مردم دزفول این راه دسترسی به کانال حفر شده را «سَربِطاق» میگفتند.
