قبول دارد. تمام کاستیها و اشتباهات داوری را قبول دارد و معتقد است که نه او و نه سایر همکارانش قصدی برای سرپوش گذاشتن روی اشتباهات داوری ندارند. با این وجود تاکید میکند دلیل این اشتباهات و اوضاع نابسامان داوریهای فوتبال ایران و کاهش فاحش سطح قضاوتها به بی توجهیهای فدراسیون و عدم توجه آن به آموزش و پرورش داوری و همچنین عدم نظارت بر انتخابها برمی گردد که دود آن نه فقط به چشم داوری که به چشم فوتبال ایران میرود. محسن ترکی که سالها در لیست داوران آسیایی ایران بود و از جمله داوران موفق بر این باور است که داوری ایران پتانسیل بالایی دارد و میتواند موفقیتهای بسیاری را با خود به دنبال داشته باشد، اما عدم حمایت از داوری باعث شده تا نه فقط شاهد افت فاحش سطح کیفی داوران، که دلخوش به ظهور هر چند سال یک بار ستاره هایی، چون فغانی باشیم که با وجود انبوه مشکلات، با تکیه بر استعدادهای ذاتی و تلاش بی وقفه میتوانند سری در سرها در آورده و نگاه دنیا را به سمت داوری فوتبال ایران جلب کند. حال آنکه اندکی توجه در آموزش و برنامه ریزی اصولی میتواند بر تعداد این تک ستارهها بیفزاید، اما آیا همتی در این راستا هست؟!
