تابوتها؛ شکنجهای فراتر از سلول انفرادی
«قیامت»، «قبر»، «تابوت»، «قفس»، «جعبه» و «قرنطینه» از جمله ضد انسانیترین شکنجهها و خشونتهای اعمال شده، علیه زندانیان در سالهای نخست دهه ۶۰ توسط جمهوری اسلامی در زندان قزلحصار بود.
«قیامت»، «قبر»، «تابوت»، «قفس»، «جعبه» و «قرنطینه» از جمله ضد انسانیترین شکنجهها و خشونتهای اعمال شده، علیه زندانیان در سالهای نخست دهه ۶۰ توسط جمهوری اسلامی در زندان قزلحصار بود.
سه دهه است که درباره وضعیت زندانها و زندانیان در ایران نوشته میشود و «افشاگری» صورت میگیرد. و گاه مردان و زنان با صداقت و شجاعی هم پیدا میشوند که فداکارانه نیشتر به این زخم میزنند، شاید التیامی صورت گیرد، هر چند خود باید هزینه این کارشان را گاه با زخمی شدنشان بپردازند.
بیش از یک ماه را انفرادی سپری کردم و در این مدت چندین بار سلولم را تغییر دادند و با افراد مختلفی هم سلول بودم...
دو بار سلول انفرادی را تجربه کردم. بار اول شنبه هفتم شهریور ۱۳۸۳ بود. سلولی دو متر در دو متر که تنها یک شب ماندم. آنقدر بار دوم تجربه متفاوتی بود که انفرادی اول اصلا برایم به حساب نمیآید.
در بخش «هجدهم» برنامه مستند «انفرادی» زندانیان سیاسی سه دهه اخیر از «احساس خود نسبت به خروج از سلول انفرادی» میگویند.