به نظر میرسد دو گروه از تظاهرات و اعتراضات هراس دارند؛ اولین آنها احزاب هستند؛ احزاب از ترس مرگ، خودکشی کردهاند و عطای درخواست مجوز راهپیمایی را به لقایش بخشیدهاند؛ چرا که معتقدند در راهپیمایی خودسرها و براندازها به جمعیت میپیوندند و شعارهای خارج از چارچوب و هنجارشکن سر میدهند، به اموال عمومی صدمه وارد میکنند و در یک کلام برای درخواستدهنده مجوز، هزینه به بار میآورند. دومین آنها دولت است؛ دولت نیز کمابیش مانند احزاب فکر میکند و معتقد است اعتراض را یک حزب قانونی برای مطالبهای مشخص آغاز میکند؛ اما مشخص نیست با حضور نیروهای دیگر، شعارها به کدام سمت هدایت میشود
