Ամենամեծ անարդարությունն այն է, որ մեր իրական հերոսների փառքը ուրիշներն են վայելում. Հրանտ Խաչատրյան
Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, «Սահմանադրական իրավունք» միության նախկին նախագահ Հրանտ Խաչատրյանը, ով մասնակցում էր «Ազատագրական բանակի» հիմնադիր, արցախյան ազատամարտի հերոս Լեոնիդ Ազգալդյանի հիշատակի քայլերթին, ելույթի խոսքում նշեց, թե վաղուց ելույթներ չի ունենում և ոչինչ չի պահանջում, բայց այսօր Ազգալդյանի հիշատակի համար պատրաստ է պահանջել:
Նա հիշեցրեց Ազգալդյանի հետ ունեցած առաջին հանդիպումը:
«Հերոսների հիշատակը հավերժացնում են նրանց կիսատ գործերն ավարտելով, մենք դեռ ի վիճակի չենք հերոսների հիշատակը հավերժացնել, այդ թվում և Ազգալդյանի, արցախյան հարցի լուծումը դեռ անորոշության մեջ է: Բայց ինչպես Լեոնիդն էր ասում, «սա Հայաստանն է և վերջ» և այդպես պետք է լինի ժամանակի ընթացում, մենք որևէ հարց լուծելուց չպետք է մտածենք, և դա լինելու է՝ անկախ նրանից ով ինչ է մտածում ու ասում»,-ասաց նա:
Հրանտ Խաչատրյանը նշեց, թե այս հարցում երկու անարդարություն կա:
«Անարդարությունն այն չէ, որ Լեոնիդը քիչ է այսօր գնահատված և մեր հիմնական պահանջը ոչ թե նրա համար է, որ գործը ավարտին չի հասցված, այլ գործը ավարտին ճիշտ ճանապարհին չի կանգնած: Արցախը բաժանված է ՀՀ-ից և այսօր չի երևում միավորվելու համար այն ալիքը, որ համաժողովրդական պետք է լինի, երբ է ստեղծվելու: Արցախը ՀՀ-ի անբաժան մաս է հայտարարված եղել, բայց այսօր մի խաղ է տարվում, որը հայկական խաղ չէ, հռչակվել է առանձին պետություն, որն ինձ համար անհասկանալի է»,-ասաց նա:
Մյուս անարդարությունն ըստ նրա այն է, որ հերոսների փառքը վաստակում են ուրիշները: «Հերոսներն իրենց փառքը վաստակում են և տարիներին ընթացքում շարունակում է, Լեոնիդը ևս վաստակել է իր փառքը և սերունդները շարունակելու են նրա գործը: Բայց ամենամեծ անարդարությունն այն է, որ մեր իրական հերոսների փառքը ուրիշներն են վայելում, մենք դրա համար ենք պայքարում, որ գոնե պետականորեն գնահատվեն այն մարդիկ, թեկուզ անարժաններին հավասար, բայց գնահատվեն, որ ժողովուրդը իմանա այդ մասին»,-ասաց նա: