Кабул булсын теләкләр!

Әни­ем ир­тә то­ра да,
Ку­лы­на Коръ­ән ала.
Из­ге ки­тап­ны укып ул
Кү­ңел­дән до­га кы­ла.
Әни­ем­не бик яра­там –
Ши­гы­рем аның ту­рын­да.
«И­ман­лы бул, ба­лам», – диюе,
Һәр­чак ми­нем уем­да.
На­маз укып, до­га кы­лып,
Те­лим из­ге те­ләк­ләр:
Җән­нәт­тә дә бер­гә бу­лыйк,
Ка­бул бул­сын те­ләк­ләр!