«در اوین ۱۴۰۳، از ۸ صبح درب حیاط باز میشد تا ساعت ۱۸ عصر و هر قدر که میخواستیم، در حیاط میماندیم. در ۵۵ اساسا ملاقات وجود نداشت. من در آن ۶ ماه، هیچ ملاقاتی با بستگانم نداشتم. در اوین ۱۴۰۳ هر دوشنبه ملاقات با بستگان درجهی اول بود: یک هفته حضوری در یک سالن بزرگ مثل رستوران دور میز با بستگان مینشستیم و هفتهی بعدش کابینتی.»