Büşra Erdal - İktidarın otomatı

Otomat, otomatik olarak ardışık veya döngüsel işlemleri gerçekleştirebilen mekanik düzeneğin adı.

İş merkezlerinde parayı atıp kahve, çay alınan, metro duraklarında içecek, bisküvi satılan makineler. Bugünlerde Türk yargısının halini gördükçe aklıma bu otomatlar geliyor. Muhtarları karşına al, mesajı ver, havuz manşet atsın, yargı da hemen gereğini yapsın. Mesela Tahşiye grubuna ‘kumpas' yapıldığı iddiasıyla açılan davanın duruşması başladığı sırada ülkenin cumhurbaşkanı televizyonda bir saat boyunca yargılananlar aleyhine mesaj verdi. Duruşma bitti, hiç tahliye çıkmadı. Türkiye'de bir ilk olarak kararları nedeniyle tutuklanan hakimler Metin Özçelik ve Mustafa Başer, geçen hafta Yargıtay'da duruşmaya çıktı. Başkaca hiçbir delil olmaksızın sadece kararları nedeniyle ‘terör örgütü üyesi' ilan edilen hakimler, yaklaşık 10 aydır tutuklu olmalarına rağmen ne büyük tesadüf(!) ki ilk duruşma esnasında Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu (HSYK) tarafından meslekten ihraç edildi. Duruşma başladı, ihraç kararı açıklandı. Duruşma bitti, tahliye yok.

Bin 128 akademisyen, ülkenin doğusundaki çatışma ortamıyla ilgili imzaladıkları bildiri nedeniyle iktidarın ve havuz medyasının hedefi oldu. Sonrasında acar Yeni Türkiye yargısı nefes bile almadan Kocaeli'nden Bolu'ya, İstanbul'dan Bursa'ya hızla soruşturma açıp, akademisyenleri gözaltına aldı. Yani otomatın başındaki; ‘tahliye' diyor, o karar çıkıyor, ‘tutuklama' diyor o... Sokaktaki insan da mağdur oldu ama 12 Eylül darbecileri, gücünü asıl yargı aracılığıyla yakaladıklarına göstermişti. Hapse atılan, işkenceye uğrayan ve sonunda idam edilen insanlar yargı süreçleriyle kurban yapılmış, binlerce hayat imha edilmişti. Bugün de idam hariç aynısı yapılıyor. Yargı, yasama ve yürütme ile birlikte devletin üç erkinden biri olmaktan çıktı. Artık her zamankinden fazla yürütmenin (iktidarın) otomatı haline geldi.

Tutukluyu tuvalette yatırmak işkence suçudur

Gazeteci Mehmet Baransu ve eski Emniyet Müdürü Anadolu Atayün, tutuklu olmadıkları GDO'lu pirinç davası nedeniyle Mersin'e götürüldü. Baransu İstanbul'dan, Atayün Ankara'dan alınıp Mersin Cezaevi'ne konuldu. Aylardır gazetecilere ve hakimlere cezaevinde uygulanan tecridi eleştirirken bundan daha kötüsünün olabileceği tahmin edilmiyordu ama gerçekleşti. Baransu ve Atayün, günlerce Mersin Cezaevi'nin tuvaletinde tutuldu. Yemeklerini tuvalette yiyip, orada yattılar. Kış günlerinde penceresinde cam olmayan soğuk bir tuvalet hücresi. Bu, normal bir hapislik değil artık, işkence.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, “Hiç kimse işkenceye, insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza veya işlemlere tabi tutulamaz.” diyor ama Baransu ve Atayün bu durumu şikâyet ettiğinde mahkeme heyeti ilgilenmiyor. Hatta bir hakim gülüyor. Gelinen noktada insanları, olmayan suçlar icat ederek tutukladıkları yetmiyormuş gibi bir de öldürmek mi istiyorlar? Artık bırakın ‘hukukçu' gibi, ‘insan' gibi davranmayı bile bırakmış bu yargı.

Binali Yıldırım'dan yolsuzluk sansürü

25 Aralık soruşturmasında ismi geçen Bakan Binali Yıldırım, adını yolsuzluk tarihinden sildirmek istercesine basın ve ifade özgürlüğüne müdahale ediyor. Bakan Yıldırım son olarak, 25 Aralık ‘darbe' iddianamesine dair bir yazıma erişim yasağı koydurmasına ilişkin yazdığım eleştiri yazımın da Twitter'dan kaldırılması için sulh ceza hakiminden karar almış. Twitter'dan gelen mesajda, bu karara itiraz edileceği ifade ediliyor. Demek ki iktidar için, dosyaları kaba kuvvetle kapatıp, polisleri hapse tıkmak yetmiyor, yolsuzluk iddiaları zihinlerden de silinmek isteniyor. Ama 25 Aralık yolsuzluk iddialarına bakınca bu, o kadar kolay değil.