Bir ‘like' uğruna ne güneşler batıyor!
Espri Sanatları Enstitüsü Kurumu'nun (E.S.E.K.) yeni oyunu EX S, sosyal medya saplantısının devreye girmesiyle kadın-erkek ilişkilerinin nasıl da yozlaşabileceğini gösteren 2,5 saatlik bir komedi. Yönetmen Uğur Uludağ'ın yapmaya çalıştığı sistem eleştirisi ise fazla espriye boğulmuş bir senaryonun gölgesinde kalmış.
Elektronik posta kutunuza düşen davetiyelerden birine ‘bu galaya gelmezseniz sosyal medya hesaplarınız hacklenir inşallah' notu yazılmışsa ne yaparsınız? Sonuçta binbir emekle kurduğunuz, gözünüz gibi baktığınız hesaplar onlar. Beddua da gayet içten edilmiş gibi duruyor. Hiç düşünmeden o galaya gidersiniz değil mi? Ben de öyle yaptım. Şaka bir yana, zekice hazırlanmış davetiye, oyunun konusu ile yakından ilişkili gibi duruyor ve bu yüzden ilgi de çekiyordu. Konu ise özetle ömrümüzün kalanını onlarsız düşünemeyeceğimiz sosyal medya araçlarının hayatımıza, ilişkilerimize yansımasının absürt bir hal alışı.
Merhum Gökhan Semiz ve Uğur Uludağ'ın 1990 yılında kurduğu Espri Standartları Enstitüsü Kurumu'nun (E.S.E.K) yeni oyunu EX S, ekibin diğer oyunları gibi genelgeçer tiyatro anlayışının bir miktar dışında. Türkiye'nin ilk bilimkurgu tiyatro oyunu da, ilk devam oyunu da hatta ilk suç-komedi oyunu da E.S.E.K üretimi neticede. EX S'te ‘ilk'lik bir durum yok ancak daha önce defalarca skeçlere konu olmuş bir meseleyi bütünüyle bir oyuna malzeme etmesi bakımından dikkate değer.
SEVGİLİNİN ESKİSİ Mİ OLUR?!
Geçtiğimiz çarşamba akşamı Profilo Kültür Merkezi'nde galası yapılan oyun, seyirciyi Barış Dinçel'in epeyce başarılı dekoru ile karşılıyor. Çok tipik bir bekâr evinin tam ortasındaki duvar baştan aşağıya şarj aletlerinin takılı olduğu prizlerle dolu. Ve sağda solda her geçen yıl hayatımıza yenilerini eklediğimiz sosyal paylaşım sitelerinin logolarının büyükçe halleri. Diyaloglarda iki kelimeden biri dijital. Tıpkı oyunun adı gibi. Bilmeyenler için EX tıp dilinde ölü, internet dilinde ise eski sevgili için kullanılan bir kısaltma. S ise oyunda geçen ‘sevgilinin eskisi mi olur, cep telefonu mu bu?' diyaloğundan anladığımız kadarıyla akıllı telefonlara gönderme. Oyun da tam olarak iletişim çağındaki iletişimsizliğe ve böylece biten ilişkilere odaklanıyor. Hepsi birbiri ile arkadaşı olan üç çift, aynı zamanlarda ciddi bir sebep olmaksızın ayrılıyorlar. Çiftler bu süre içinde birbirlerini sosyal medyadan takip edince olanlar oluyor. Çünkü sosyal medya dediğimiz şey biraz da ‘bakın ne kadar da mutluyum' demenin bir aracı. Mutluluğun gerçek olup olmadığının, kıskandırmak için mutluymuş gibi davranılıp davranılmadığının hiçbir önemi yok. İşin raconu bu. Bu kıskandırma oyunu ilişki durumunu güncellemeye kadar varınca ise kıyamet kopuyor.
Uğur Uludağ'ın seçtiği konu mizahi açıdan bol malzeme içermesine rağmen oyunculuklardan mı, senaryodan mı yoksa artık bu mesele ile ilgili esprilere doyduğumuzdan mı neden yeterince güldürmüyor. Ancak hemen herkesin bu sosyal medya çılgınlığına ucundan kıyısından bulaştığı düşünüldüğünde kendimizden de bir şeyler bulabileceğimiz bir oyun EX S.
Uğur Uludağ'ın yapmaya çalıştığı sistem eleştirisi ise afişte yazan şu cümlede gizli: Bir ‘like' uğruna ne güneşler batıyor!