“Wij waren een ongelooflijk hechte familie die jij voor altijd hebt verwoest. Wij leven niet, wij overleven.” Dat is wat Lorena Cascarano op het nakende assisenproces met zoveel woorden hoopt te zeggen tegen de dolgedraaide chauffeur die van haar een weeskind maakte, toen hij vier jaar geleden in Strépy-Bracquegnies inreed op een groep carnavalisten. Bij dat drama, dat zeven mensenlevens eiste, verloor ze niet alleen haar ouders, maar ook haar nonkel die haar peter was. “Ze zeggen dat verdriet slijt. Het tegendeel is waar.”