Geen snijwonde, geen breuk en zelfs geen blauwe plek: toch is Christian Delhasse (65) een van de mensen die op 22 maart 2016 mee in het hart van de aanslagen in Brussel stonden. Hij zat op de bestuurdersstoel van de metro die in station Maalbeek tot stilstand kwam toen een terrorist zijn bom liet ontploffen, kort nadat op de luchthaven van Zaventem al twee explosies waren geweest. Tien jaar lang sprak hij amper over wat hij daar zag, maar nu vertelt hij uitgebreid over die pijnlijke dag: over de lichamen, over de geur, over de moeder die in paniek haar peuter zocht én over het schuldgevoel dat sindsdien is gebleven. “Ik zei meteen tegen de eerste politieagent: ‘Er moet hier nog een baby zijn.’”
