Գրող Դմիտրի Բիկովը պատմում է, որ խորհրդային կարգերի ժամանակ հարցրել է իր այլախոհ գործընկերներից մեկին՝ «Ինչո՞ւ ես գրում, միեւնույն է՝ չես կարողանա հրապարակել ու վաղ թե ուշ հայտնվելու ես բանտում»: Պատասխանը հետեւյալն էր. «Գրում եմ, որպեսզի ամեն առավոտ սափրվելիս ու հայելու մեջ նայելիս չամաչեմ»: Հրաշալի պատասխան է. բարեբախտաբար, միշտ եղել են մարդիկ, մարդկանց խմբեր, որոնք