در گذشته ضعف داخلی و سوء اداره حکومتهای این منطقه درگیریهای خارجی را تشویق میکرد و رقابتهای بین المللی را برمی انگیخت. مادامی که ایران نتواند نظم را در خانه اش برقرار کند نخواهد توانست نقش بین المللی خود را به عنوان کشور حائل ایفا کند. ایران باید تا جائی که منطقاً امکان دارد از وحدت و ثبات برخوردار باشد و بتواند امور خودش را با حداقل قدرت، صحت و کارآئی اداره کند. در این فصل ما آزمایش میکنیم که این نیازها چگونه به بهترین وجه ممکن است برآورده شود. پس از آن به مسئلۀ خط مشی سیاسی امریکا در قبال روسیه میپردازیم.
