دیپلماتهای ما در تهران طرح این مسائل را از جانب من با نظر مساعد و تفاهم اصول، تلقی میکردند. آنها درباره این مسائل با سفارت شوروی مذاکره کردند، ولی ظاهراً همیشه وزنه ترس از اینکه مبادا روسها رنجیده خاطر شوند و خود را از جنگ کنار بکشند بر دوش آنها سنگینی میکرد. در چنین شرایطی طبعاً این مذاکرات بیهوده بود.
