«پایکوبی در سوگواری» انعکاسی از اعتراض است
جامعهشناس، نویسنده و پژوهشگر حوزه اقوام، رفتارهایی مانند دستزدن، سما و پایکوبی در سوگواریهای نوین را انعکاسی از اعتراض و نارضایتی میداند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، در روزهای اخیر شاهدیم که گروههایی از خانواده جانباختگان اعتراضات به جای اجرای آئینهای سوگواری معمول و رایج، از سبک و سیاق دیگری برای ابراز سوگشان استفاده میکنند، مانند هلهله کردن، دست افشانی و پایکوبی و اجرای رقصهای محلی. این شیوه سوگواری البته از اعتراضات ۱۴۰۱ رایج شد و در اعتراضات اخیر گسترش یافت. درباره چرایی این تغییر رویکرد سوگواری در میان خانواده جانباختگان با «احسان هوشمند» جامعهشناس، نویسنده و پژوهشگر حوزه اقوام گفتگو کردیم.
هوشمند به خبرنگار ایلنا توضیح میدهد که سبکی از سوگواری در تاریخ ایران وجود دارد که در شرایط کشته شدن جوانان در جنگ ولو جنگهای طایفهای یا سوانح طبیعی و تصادف استفاده شده است: این سیاق از آئین سوگواری شکلی حماسی دارد که طی آن برای تاکید بر هویت جمعی مشترک، پیوندهای جمعی و همچنین برای یادآوری این موضوع که همه مردم در کنار هم و در شرایطی خاص هستند از ساز و برگی خاص استفاده میشود. اما در شرایط حاضر در حقیقت این شیوه از ابراز سوگ بیشتر رنگ و بویی سیاسی و اعتراضی داشته و نشاندهنده تفاوت و جدا شدن از روشهای رسمی و جاری است. در حال حاضر هم با توجه به اینکه درگیر یک فاجعه ملی و جان باختن هزاران نفر از جوانان هستیم چنین زمانهایی یادآوری میشود.