چرا نقد ساختار، تهدید به مرگ در پی دارد؟
در تمام این سالها، آموختهایم که آزادی بهایی دارد. گاه تبعید است، گاه تنهایی. گاه داغ دوری از وطن و گاه داغِ از دستدادن همرزمان. اما این روزها، انگار دوباره به یکی از آن بزنگاههای تاریک تاریخ رسیدهایم: جایی که اندیشیدن، پرسیدن، و انتقاد کردن، معادل خیانت تلقی میشود:و پاسخ به نقد نه گفتوگوست، نه اصلاح، که حذف است: با گلولهای خیالی، اما کاری، گلولهای از جنس ناسزا، تهدید، برچسب، و حذف شخصیتی.