جولانی با چراغ سبز واشنگتن به سازمان ملل میرود/ رئیس دولت موقت سوریه ابزار تحقق نظم جدید بر پایه توازن منافع قدرتها است
کارشناس مسائل منطقه گفت: رئیسجمهوری موقت سوریه، با سابقهای که هرگز پاکشدنی نیست، اکنون در نقش رهبر مشروع کشوری ظاهر شده که قرار است دیگر نه مزاحم امنیت اسرائیل باشد، نه بستر نفوذ رقبای منطقهای آمریکا.
علیاصغر زرگر، کارشناس مسائل منطقه با اشاره به احتمال حضور و سخنرانی رئیس دولت موقت سوریه در مجمع عمومی سازمان ملل در گفتوگو با ایلنا اظهار کرد: در تحولی غیرمنتظره اما حسابشده، ابومحمد الجولانی، فردی که روزگاری در لیست گروههای تروریستی قرار داشت و تحت تعقیب بینالمللی بود، اکنون از سوی کشورهای غربی به عنوان رهبر اپوزیسیون قابلقبول و حتی مشروع معرفی میشود. این چرخش ناگهانی در رویکرد قدرتهای جهانی بهروشنی نشان میدهد که سیاست بینالملل نه مبتنی بر اصول اخلاقی، بلکه بر اساس منافع ژئوپلیتیک و اقتصادی استوار است. جولانی که در رأس گروهی قرار داشت که سابقه وابستگی به القاعده را یدک میکشد، اکنون پس از تصرف سوریه، با تبلیغاتی گسترده از سوی غرب به عنوان چهرهای معقول، صلحطلب و حتی دمکرات معرفی میشود. این بزککردن چهره جولانی و جایگزین کردن او به جای حاکمیتی که غرب دیگر علاقهای به حفظ آن ندارد، بخشی از یک پروژه بزرگتر برای بازطراحی ساختار قدرت در سوریه و خاورمیانه است. این اتفاق در حالی روی داده که از همان آغاز تسلط جریان منتسب به جولانی بر دمشق، واکنش مثبت و هماهنگ کشورهای غربی از جمله آمریکا، فرانسه، آلمان و بریتانیا نسبت به او آغاز شد. این کشورها با حذف تدریجی برچسب تروریستی از روی گروه تحت فرمان جولانی (هیئت تحریرالشام) و رسمیت بخشیدن به حکومت او، عملاً پروژهای را کلید زدند که هدف اصلی آن، حذف کامل نفوذ ایران و پایان دادن به بقایای حکومت بشار اسد در سوریه بود. با حمایتهای سیاسی، رسانهای و دیپلماتیک، از جولانی تصویری ساخته شده که به هیچوجه با پیشینه خشونتبار او تطابق ندارد؛ تصویری از یک رهبر عملگرا که حتی خواهان صلح با اسرائیل است و مثلاً برای ثبات منطقه تلاش میکند.
وی ادامه داد: این سیاست غرب در قبال جولانی نشاندهنده آن است که معیار مشروعیت در سیاست بینالملل، نه سابقه و نه روش بهقدرت رسیدن، بلکه میزان همسویی با منافع قدرتهای بزرگ است. حالا که جولانی در ظاهر تهدیدی برای اسرائیل نیست، و حتی در برابر بمبارانهای اسرائیل به سوریه سکوت اختیار کرده، کشورهای غربی از او حمایت میکنند. چنین رویکردی نشان میدهد که مسأله اصلی نه مردم سوریه و خواستههای آنان، بلکه طراحی یک نظم امنیتی جدید در خاورمیانه است که در آن امنیت اسرائیل در اولویت مطلق قرار دارد. در این چارچوب، اسرائیل نیز نقش فعالی ایفا میکند. با هر تهدید احتمالی یا حملهای کوچک از خاک سوریه به جولان، اسرائیل به سرعت پاسخ نظامی میدهد، زیرساختهای اقتصادی و نظامی سوریه را بمباران میکند، اما هیچ واکنش انتقادی از سوی دولت موقت دمشق دیده نمیشود. این سکوت کامل و حتی همسویی ضمنی با حملات اسرائیل، خود گواهی است بر ماهیت همراستای حکومت جدید سوریه با پروژههای امنیتی غرب و تلآویو.